Πριν από 33 ολόκληρα χρόνια, με το Deutsche Tourenwagen Meisterschaft ή αν προτιμάς DTM για συντομία, στο απώγειο της δημοτικότητας του, μία μικρή ιταλική μάρκα αποφάσισε να δείξει στους Γερμανούς (και όχι μόνο) πώς δημιουργείς ένα αγωνιστικό που κερδίζει. Η Alfa Romeo εκμεταλλεύτηκε την αλλαγή στους κανονισμούς και δημιούργησε ένα σχεδόν ανίκητο θηρίο, ονόματι 155 V6 Ti. Το εν λόγω αγωνιστικό κατάφερε όχι μόνο να κατακτήσει το πρωτάθλημα το 1993 αλλά να διαλύσει τον ανταγωνισμό που αποτελούνταν εκείνη την χρονιά από την Mercedes με την θρυλική 190E 2.5-16 Evo II, το Opel Calibra V6 4×4, την BMW με την M3 Sport Evolution κ.ά. Για να τιμήσει την θρυλική Alfa Romeo 155 V6 Ti και τον Nicola Larini που την έφερε στην κορυφή αλλά και να εκμεταλλευτεί τον παροξυσμό που επικρατεί στην αγορά με τα restomods, η SGT Automobili δημιούργησε την 5S-SGT!
Σύμφωνα με την μικρή ιταλική εταιρία, η 5S-SGT δεν είναι ούτε ρέπλικα, ούτε restomod αλλά ένα όραμα για το πώς θα ήταν το super-sedan που κατάκτησε το DTM αν κατασκευαζόταν σήμερα. Αν με ρωτάς ή αν σε ενδιαφέρει η άποψη μου, η SGT Automobili παίζει με τις λέξεις καθώς η δημιουργία της μπορεί να μην είναι restomod με την αυστηρή έννοια του όρου αλλά η φιλοσοφία της δεν απέχει πολύ. Ο λόγος για τον οποίο η SGT Automobili ισχυρίζεται πως η 5S-SGT δεν είναι restomod είναι επειδή δεν χρησιμοποιεί το πλαίσιο ή/και τα μηχανικά της αυθεντικής Alfa Romeo 155. Αντιθέτως, κάτω από το εντυπωσιακό ανθρακονημάτινο αμάξωμα κρύβεται μία Giulia Quadrifoglio.
Αυτό σημαίνει ότι η αρχιτεκτονική είναι μοντέρνα με ότι συνεπάγεται αυτό για το ραφινάρισμα, τα δυναμικά χαρακτηριστικά αλλά και την τεχνολογία που υιοθετεί, συμπεριλαμβανομένου του twin-turbo V6 των 2.9 λίτρων ο οποίος έχει αναβαθμιστεί στα 620 άλογα για την έκδοση “Stradale”, είτε στα 750 άλογα για την πιο σκληροπυρηνική “Trofeo”! Ενδεχομένως μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η ιταλική εταιρία εξόπλισε την 5S-SGT με ένα σύστημα τετρακίνησης δικής της… επινόησης αλλά για τους πιο ατίθασους οδηγούς υπάρχει η δυνατότητα απεμπλοκής του εμπρός άξονα. Για όλους τους υπόλοιπους υπάρχει η δυνατότητα ρύθμισης της κατανομής ροπής ανάμεσα στους δύο άξονες, όπως υπάρχει η δυνατότητα ρύθμισης της ανάρτησης και άλλων μικρότερων ή μεγαλύτερων στοιχείων του αυτοκινήτου.
Η ισχύς περνά στον δρόμο (ή την πίστα) μέσω του γνωστού και μη εξαιρετέου 8-τάχυτου, αυτόματου κιβωτίου το οποίο ενισχύθηκε για να αντέξει τις αυξημένες καταπονήσεις ενώ το πλαίσιο ενισχύθηκε και αυτό με την σειρά του με αποτέλεσμα να αυξηθεί η στρεπτική ακαμψία κατά 25% σε σύγκριση με μία εργοστασιακή Giulia Quadrifoglio. Όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες δε, η 5S-SGT απαίτησε την κατάργηση των πίσω θυρών γεγονός που επίσης συνεισφέρει στην δημιουργία ενός στιβαρού αμαξώματος ενώ τι θα μπορούσαμε να πούμε για το αεροδυναμικό πακέτο που είναι πιστό στο αυθεντικό με μία καλαίσθητα μοντέρνα χροιά. Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι 20άρες, σφυρήλατες ζάντες ελαφρού κράματος της OZ Racing οι οποίες φιλοξενούν ένα πανίσχυρο σύστημα πέδησης της Brembo. Έτσι, για να τσεκάρουμε όλα τα κουτάκια…
Από την καμπίνα έχει αφαιρεθεί οτιδήποτε μη-απαραίτητο ώστε να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το βάρος. Τα εμπρός καθίσματα αντικαταστάθηκαν με ανθρακονημάτινα, τα πίσω καθίσματα έχουν δώσει την θέση τους σε ένα roll cage ενώ νέο είναι και το πάνελ που φιλοξενεί τους διακόπτες στην κεντρική κονσόλα. Για άλλη μία φορά, το μοναδικό αρνητικό που εντοπίζουμε ή τέλος πάντων ένα από τα ελάχιστα είναι η τιμή που λέγεται ότι αγγίζει τα €500.000 για τα πρώτα 10 παραδείγματα της “Opening Edition” και μάλλον θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο για τις 110 Stradale και Trofeo που θα κατασκευαστούν σε δεύτερη φάση… Και σε εμάς λείπουν 95 ευρώ για να κάνουμε ένα κατοστάρικο… Άδικη ζωή!
