Μερικές φορές οι κατασκευαστές χτυπάνε φλέβα χρυσού χωρίς να το καταλάβουν. Άλλες φορές έχουν πλήρη επίγνωση ότι κοιτάζουν στο μέλλον αλλά γνωρίζουν επίσης ότι το μέλλον αργεί ακόμα να έρθει οπότε δεν μπορούν να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Δεν μπορούμε να ξέρουμε σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκε η Ford πίσω στο πολύ μακρινό 1996 όταν παρουσίαζε γεμάτη περηφάνια το πρωτότυπο Synergy στην έκθεση του Detroit. Δεν είναι σπάνιο για ένα πρωτότυπο να εξοπλίζεται με πληθώρα τεχνολογιών οι οποίες δεν βρίσκονται ακόμα σε κατάσταση που θα τους επέτρεπε να περάσουν στην παραγωγή αλλά το Synergy ήταν μπροστά από την εποχή του με περισσότερους από έναν τρόπους και μάλιστα με εξαιρετική ακρίβεια.
Καταρχάς, το design. Η ιδέα ότι οι χαμηλές αεροδυναμικές αντιστάσεις συμβάλουν στην αποδοτικότητα ενός αυτοκινήτου δεν ήταν νέα στα μέσα της δεκαετίας του ’90, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη το σχήμα του Synergy. Μπορεί να μην είναι αυτό που θα έλεγε κάποιος αντικειμενικά όμορφο αλλά με συντελεστή οπισθέλκουσας Cd της τάξης του 0.20 είναι σίγουρα εντυπωσιακό. Από εκεί και πέρα, οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν την διαφορά και δεν αναφερόμαστε απαραίτητα στους καλυμμένους πίσω τροχούς ή τον έξυπνα κρυμμένο διαχύτη. Το Ford Synergy εξοπλιζόταν με κρυφές χειρολαβές αλλά και μία ενιαία μπάρα στα πίσω φωτιστικά σώματα όπως είναι τα τελευταία χρόνια η μόδα… αλλά 30 χρόνια πριν!
Όπως από νωρίς είχε συνειδητοποιήσει η αμερικανική μάρκα ότι για να είναι αποδοτικό ένα όχημα πρέπει να είναι ελαφρύ. Το Synergy λοιπόν είχε αλουμινένιο αμάξωμα και αυτό από μόνο του μείωνε το βάρος κατά σχεδόν 200 κιλά σε σύγκριση με ένα τυπικό της εποχής, ατσάλινο αμάξωμα ενώ επέτρεπε στους μηχανικούς να εξασκήσουν με ζήλο την πρακτική του downsizing σε όλα τα επιμέρους συστήματα με αποτέλεσμα το πρωτότυπο να είναι 500+ κιλά ελαφρύτερο από ένα μεσαίου μεγέθους sedan παρά το γεγονός ότι στο εσωτερικό του μπορούσε θεωρητικά να φιλοξενήσει έως 6 άτομα.
Το… piece de resistance του Synergy όμως ήταν το κινητήριο σύνολο του. Κάτω από την επιφάνεια κρυβόταν αυτό που τότε η Ford ονόμαζε “υβριδικό” αλλά τώρα περιγράφεται ακριβέστερα με τον όρο “range-extender EV”. Πρακτικά λοιπόν, το πρωτότυπο της Ford εξοπλιζόταν με έναν 1000άρη βενζινοκινητήρα στο πίσω μέρος, ο οποίος εκτελούσε αποκλειστικά καθήκοντα γεννήτριας και ένα βολάν στο εμπρός μέρος το οποίο χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση της πλεονάζουσας ενέργειας είτε από την πέδηση είτε από τον κινητήρα. Αυτή η ενέργεια εξαντλούνταν από τους 4 ηλεκτροκινητήρες του Synergy όποτε χρειαζόταν, που σημαίνει πρακτικά όταν το φορτίο ήταν υψηλό.
Εννοείται ότι η Ford δεν είχε αποκαλύψει περισσότερα στοιχεία για τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Synergy οπότε δεν γνωρίζουμε ούτε την μέγιστη αυτονομία του, ούτε την ιπποδύναμη του, ούτε τις επιδόσεις του αλλά ακόμα και ως άσκηση επί χάρτου παραμένει εντυπωσιακό και ενδεικτικό της πρωτοποριακής σκέψης της εταιρίας. Χειριστήρια; Τι να τα κάνεις όταν έχεις στην διάθεση σου φωνητικές εντολές; Καθρέφτες; Καλύτερες δεν είναι οι κάμερες; Οθόνες στο ταμπλό, ηλιακά πάνελ στην οροφή, yoke αντί για τιμόνι, head-up display, πλευρικοί αερόσακοι και πολλά ακόμα που συνθέτουν ένα παζλ το οποίο αξίζει να μνημονεύουμε εν έτη 2026. Τελικά, ίσως το Ford Synergy παραμείνει επίκαιρο και στην 40η επέτειο του…
