Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται μπροστά σε σημαντικές εξελίξεις, καθώς η Γαλλία και η Γερμανία κατέληξαν σε συμφωνία που συνδέει την αναθεώρηση των στόχων για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) με την ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής. Η συμφωνία αποσκοπεί στην προστασία της ανταγωνιστικότητας του κλάδου, στη διατήρηση των θέσεων εργασίας και στην αντιμετώπιση του αυξανόμενου ανταγωνισμού από την Κίνα. Βασικό σημείο της συμφωνίας αποτελεί η προσαρμογή του πλαισίου για τις εκπομπές των νέων αυτοκινήτων από το 2035. Ειδικότερα, προτείνεται η μείωση των μέσων εκπομπών CO₂ κατά 90% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2021, χωρίς να απαιτείται αντιστάθμιση του υπόλοιπου 10% μέσω πρόσθετων μέτρων, όπως η χρήση χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος, κάτι που προέβλεπε η περσινή πρόταση της Κομισιόν.
Η προσέγγιση αυτή ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό στις θέσεις της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία ζητά μεγαλύτερη τεχνολογική ευελιξία και περισσότερο χρόνο για την προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Παράλληλα, δημιουργείται περιθώριο για τη συνέχιση της διάθεσης ορισμένων υβριδικών οχημάτων και αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ωστόσο, η πρόταση δεν συνιστά πλήρη εγκατάλειψη των ευρωπαϊκών κλιματικών στόχων, ενώ απολαμβάνει και την στήριξη των μεγάλων ευρωπαίων κατασκευαστών όπως η Volkswagen και η Stellantis μεταξύ άλλων έστω και αν απαιτείται περαιτέρω θεσμική έγκριση.
Εξίσου σημαντική είναι η συμφωνία για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής μέσω της πολιτικής “Made in Europe”. Στόχος είναι να ευνοούνται τα προϊόντα που κατασκευάζονται στην Ευρώπη στο πλαίσιο δημόσιων συμβάσεων και προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης, ενισχύοντας τις τοπικές βιομηχανίες και τις εφοδιαστικές αλυσίδες αλλά τον τελευταίο καιρό η αυστηρότητα του πλαισίου όπως εκφράζεται μέσα από τον αποκλεισμό πιστών εταίρων της Ευρώπης είχε προκαλέσει τριβές εντός της Ε.Ε.
Η Γαλλία υποστήριξε έναν αυστηρότερο ορισμό της ευρωπαϊκής παραγωγής, ενώ η Γερμανία τάχθηκε υπέρ της συμπερίληψης αξιόπιστων εμπορικών εταίρων εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συμβιβαστική πρόταση προβλέπει τη δυνατότητα συμμετοχής χωρών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, υπό συγκεκριμένους όρους αμοιβαιότητας και ευθυγράμμισης με τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς θα μπορούσε να διευκολύνει τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκά προγράμματα και να ενισχύσει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ. Ταυτόχρονα, υπάρχουν πιέσεις για την συμπερίληψη στο “Made in EU” πλαίσιο για επιπλέον χώρες όπως η Τουρκία και η Ιαπωνία αλλά ακόμα δεν υπάρχει κάποια εξέλιξη σε αυτό το θέμα.
Η συμφωνία Γαλλίας–Γερμανίας αποτελεί σημαντικό βήμα προς τη διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής για την αυτοκινητοβιομηχανία. Παράλληλα, αναδεικνύει τη δυσκολία εξισορρόπησης της περιβαλλοντικής προστασίας με τις οικονομικές και βιομηχανικές ανάγκες. Το επόμενο διάστημα, η έκβαση των ευρωπαϊκών διαπραγματεύσεων θα καθορίσει το τελικό περιεχόμενο των μέτρων καθώς οι όποιες αλλαγές στους κανονισμούς εκπομπών ρύπων αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου πακέτου μέτρων και απαιτούν την συμφωνία των κρατών-μελών και του Ευρωκοινοβουλίου. Το ζητούμενο είναι η Ευρώπη να διατηρήσει την τεχνολογική και βιομηχανική της ισχύ, επιταχύνοντας ταυτόχρονα τη μετάβαση σε πιο βιώσιμες μορφές μετακίνησης.
