Όλα αυτά τα χρόνια που συνυπάρχουμε με την BMW M GmbH αλλά και αρκετά χρόνια που η γερμανική εταιρία υπήρχε χωρίς εμάς στον κόσμο, έχουμε δει μοντέλα όπως η M1, η M2, η M3, η M4, η M5, η M6, η M8 και πολυάριθμα σκληροπυρηνικά “X” μοντέλα. Δεν ξέρω αν το παρατήρησες αλλά από αυτή την σειρά λείπει ένα νούμερο: το 7. Η BMW δεν κυκλοφόρησε ποτέ την “M” έκδοση της 7 Series καθώς διαχρονικά πίστευε και εξακολουθεί να πιστεύει ότι αυτοί οι δύο κόσμοι, της πολυτέλειας, άνεσης και τεχνολογίας που πρεσβεύει το μεγάλο sedan και των επιδόσεων δίχως συμβιβασμούς με επιρροές από τον κόσμο των motorsports που πρεσβεύει η M GmbH, δεν έχουν κοινό τόπο. Είναι κόσμοι παράλληλοι που δεν τέμνονται πουθενά. Αυτό όμως δεν σταμάτησε την γερμανική εταιρία από το να πειραματιστεί…

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 μέχρι τις αρχές του 2000 η ναυαρχίδα της BMW δεν ήταν άλλη από την E38 γενιά της Σειράς 7. Ένα άκρως εντυπωσιακό μοντέλο που για πολλούς είναι ακόμα η καλύτερη Σειρά 7 στην ιστορία και στην κορυφαία εκδοχή του εξοπλιζόταν με έναν βελούδινο V12 ο οποίος ήταν ικανός για 326 ίππους και 490 Nm ροπής. Περίπου την ίδια εποχή όμως, κυκλοφορούσε και η E39 M5 που για πολλούς αναπαριστά ακόμα το αποκορύφωμα του γερμανικού super-sedan. Εκείνη, κινούνταν χάρη σε έναν V8 κινητήρα που πρόσφερε 400 ίππους και 500 Nm ροπής. Στα όνειρα των φανατικών οπαδών της BMW λοιπόν, πρωταγωνιστούσε μία εντελώς υποθετική έκδοση της 7 Series με τον S62 κινητήρα των 4.9 λίτρων. Πού να ήξεραν ότι η γερμανική εταιρία εξερευνούσε ακριβώς αυτόν τον συνδυασμό πίσω από κλειστές πόρτες στο Μόναχο…

Το project εξελισσόταν κρυφά από αδιάκριτα βλέμματα με τον κωδικό “BMW M7” και το σύντομο video που έδωσε στη δημοσιότητα η γερμανική μάρκα αποκαλύπτει για πρώτη φορά εδώ και περίπου 30 χρόνια ότι η δουλειά των μηχανικών και των σχεδιαστών της BMW ήταν ενδελεχής και απροσδόκητα ολοκληρωμένη. Το video μας δείχνει τον χώρο κάτω από το καπό, όπου κυριαρχεί ο V8 των 4.9 λίτρων με το χαρακτηριστικό λογότυπο της M GmbH, με την BMW να επιβεβαιώνει ότι τα τεχνικά χαρακτηριστικά του κινητήρα ήταν πανομοιότυπα με αυτά της E39 M5: 400 ίπποι στις 6.600 σ.α.λ. και 500 Nm ροπής που χάρη σε ένα 6-τάχυτο, μηχανικό κιβώτιο ο επιλογέας του οποίου μοιάζει σαν να γεννήθηκε για την διακοσμημένη με άφθονο ξύλο κεντρική κονσόλα της Σειράς 7, επιτάχυνε το βαρύ για τα δεδομένα της εποχής αμάξωμα των 1.875 κιλών στα 250 km/h της μέγιστης ταχύτητας ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη Σειρά 7 εκείνη την περίοδο.

Δυστυχώς κάπου εκεί… στερεύουν οι επίσημες πληροφορίες οπότε το μόνο που μένει είναι να κοιτάμε αποσβολωμένοι το μεγάλο sedan με τις εμβληματικές ζάντες ελαφρού κράματος της BBS να γεμίζουν τους θόλους και τις διακριτικές πινελιές που σχεδιάστηκαν ώστε να μην διαταράσσουν την ατμόσφαιρα πολυτέλειας που αποπνέει η 7 Series. Μοναδική ευχάριστη παραφωνία οι τετραπλές απολήξεις της εξάτμισης στο πίσω μέρος που για εκείνη την εποχή και για το συγκεκριμένο μοντέλο έκλεβαν την παράσταση. Στο εσωτερικό από την άλλη, η BMW επέλεξε μία άκρως κλασάτη διχρωμία ενώ το τριάκτινο τιμόνι της M GmbH ταιριάζει με το ύφος της “M7” και ο πίνακας οργάνων ήταν δανεικός από την E39 M5, πακέτο με τον κινητήρα. Δυστυχώς, το μοντέλο δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή αν και δεν μπορούμε παρά να σεβαστούμε την φιλοσοφία της BMW που έβαλε στην άκρη τα κέρδη που πιθανότατα θα αποκόμιζε από την M7 και έμεινε πιστή στα πιστεύω της μέχρι και σήμερα.



