Τα τελευταία χρόνια είμαστε μάρτυρες κοσμοϊστορικών αλλαγών στην βιομηχανία αυτοκινήτου. Καταρχάς, ζούμε την εξέλιξη της τεχνολογίας (ημι)αυτόνομης οδήγησης, των software-defined οχημάτων της ηλεκτροκίνησης και της… παγκοσμιοποίησης της κινέζικης βιομηχανίας αυτοκινήτου. Η Κίνα έγινε πολύ γρήγορα παραγωγός και όχι μόνο καταναλωτής. Μεταμορφώθηκε πολύ γρήγορα από αντιγραφέας σε πρωτοπόρος και πλέον οδηγεί την αυτοκινητοβιομηχανία σε μία πολύ επικίνδυνη αλλά ταυτόχρονα πολύ ενδιαφέρουσα εποχή. Η επέλαση των κινέζικων εταιριών είναι μία περίπτωση που θα μελετηθεί στο μέλλον αλλά στο παρόν αυτό που μας ενδιαφέρει είναι οι επιπτώσεις που έχει στην παγκόσμια γενικότερα και την ευρωπαϊκή ειδικότερα, βιομηχανία αυτοκινήτου.
Για να έχεις μία εικόνα της σημασίας της βιομηχανίας αυτοκινήτου στην ευρωπαϊκή οικονομία αρκεί να αναφέρουμε ότι αντικατοπτρίζει το 7% του συνολικού ΑΕΠ και απασχολεί περίπου 14 εκατομμύρια ανθρώπους. Το θέμα είναι ότι οι κινέζικες εταιρίες αποτελούν απειλή και τα νούμερα αυτά μπορεί να αλλάξουν από στιγμή σε στιγμή αν δεν αναλάβουν δράση οι θεσμοί. Οι θεσμοί που έστω και αργά έχουν αναγνωρίσει τα σημάδια και δουλεύουν πάνω σε κανονισμούς που σχεδιάζονται για να ενισχύσουν ή/και να θωρακίσουν την ευρωπαϊκή βιομηχανία αλλά αυτό που αξίζει να τονίσουμε ότι βιομηχανία αυτοκινήτου δεν είναι μονάχα οι μάρκες που ξέρουμε. Είναι οι προμηθευτές και πολλές ακόμα εταιρίες της ανεφοδιαστικής αλυσίδας που επίσης κινδυνεύουν.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Gestampt, ενός εκ των μεγαλύτερων προμηθευτών στην Ευρώπη, Francisco Riberas, ολόκληρη η ευρωπαϊκή βιομηχανία αυτοκινήτου… κοιμόταν ενώ η Κίνα “έχτιζε” την αυτοκρατορία της. Τώρα η Ευρώπη πρέπει να κάνει ότι χρειάζεται για να σώσει την βιομηχανία της και αν αυτό σημαίνει να αναγκάσεις τον μεταφορικό εχθρό σου να χρηματοδοτήσει την οικονομία σου, ας είναι.
“Σε τελική ανάλυση δεν είναι σημαντικό το ποιος κατασκευάζει το αυτοκίνητο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το αυτοκίνητο κατασκευάζεται εδώ και ότι οι δουλειές προστατεύονται ως αποτέλεσμα αυτού.”
Δήλωσε ο Riberas για να συμπληρώσει ότι υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις με βασικότερη αυτή που ορίζει ότι το εργοστάσιο που βρίσκεται στην Ευρώπη δεν συναρμολογεί απλώς εξαρτήματα που εισάγονται από τρίτες χώρες όπως η Κίνα. Η ουσία είναι να σωθεί ολόκληρη η ανεφοδιαστική αλυσίδα και όχι μόνο ένα εργοστάσιο. Η λύση της Ευρώπης είναι το λεγόμενο Industrial Accelerator Act που επιβάλλει συγκεκριμένα ποσοστά για να θεωρείται ένα αυτοκίνητο “Made in Europe”. Ποσοστά που θα ισχύουν για όλα τα μέρη ενός αυτοκινήτου αλλά ακόμα και για τις ξένες επενδύσεις που για να λάβουν έγκριση θα πρέπει να απασχολούν Ευρωπαίους σε ποσοστό τουλάχιστον 50%! Φυσικά το πλάνο της Κομισιόν ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί και ο χρόνος κυλάει χωρίς να περιμένει κανέναν αλλά αυτό πάντοτε ήταν ένα… θέμα για την Ευρώπη. Εν τω μεταξύ ολοένα και περισσότερες ευρωπαϊκές εταιρίες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και το κακό είναι ότι από την στιγμή που εξαφανιστεί η βιομηχανική βάση είναι πάρα πολύ δύσκολο να επιστρέψει…
