Στους κόλπους της βιομηχανίας αυτοκινήτου λέγεται κάπως χιουμοριστικά ότι όταν η Κίνα κρυώνει, ένας λογιστής ή ένα υψηλόβαθμο στέλεχος εταιρίας φτερνίζεται. Θα είχε πάρα πολύ πλάκα αν όντως η σημασία μίας γιγαντιαίας αγοράς όπως αυτή της Κίνας είχε αυτού του είδους την επίδραση αλλά ευτυχώς η έκφραση χρησιμοποιείται απολύτως μεταφορικά. Δυστυχώς για τις εταιρίες όμως, η αγορά της Κίνας όντως κρυώνει, μεταφορικά μιλώντας, παρουσιάζοντας αισθητή μείωση στις πωλήσεις τους τελευταίους… αρκετούς μήνες και αυτό έχει οδηγήσει σε μία απότομη διόρθωση πορείας όχι μόνο την BMW αλλά και άλλες μάρκες. Η BMW συγκεκριμένα, είδε τις πωλήσεις της στην μεγαλύτερη αγορά του κόσμου να μειώνονται κατά 20.4% σε σύγκριση με το ίδιο χρονικό διάστημα (πρώτο εξάμηνο του έτους) πέρυσι ενώ εκείνη η χρονιά ήταν ήδη χειρότερη από την προηγούμενη.
Η γερμανική εταιρία δεν έχει απολύτως κανέναν λόγο για να πανικοβάλλεται. Στο κάτω-κάτω μιλάμε για έναν όμιλο (συμπεριλαμβανομένων των Mini και Rolls-Royce) που πουλάει περίπου 2.5 εκατομμύρια αυτοκίνητα ετησίως. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να επωφεληθεί από μία… συρρίκνωση της γκάμας της. Η BMW δεν έχει ανακοινώσει ούτε κάποιο χρονοδιάγραμμα, ούτε ποια μοντέλα “απειλούνται”, ούτε καν τους στόχους της αναφορικά με τον εξορθολογισμό που θα ακολουθήσει. Αφήνει ωστόσο να εννοηθεί ότι κάθε μοντέλο, κάθε έκδοση και κάθε κινητήριο σύνολο θα πρέπει να αποδείξει στους ιθύνοντες ότι έχει λόγο ύπαρξης.
Αν κάποιο δεν τα καταφέρει ή θα ενσωματωθεί σε κάποια άλλη οικογένεια ή θα καταργηθεί εντελώς και η BMW δείχνει πως δεν έχει απολύτως κανέναν ενδοιασμό και δεν πρόκειται να έχει απολύτως καμία τύψη. Κάποια μοντέλα βρίσκονται ήδη σε εξαιρετικά δυσχερή θέση ενώ όσον αφορά στα κινητήρια σύνολα, η γερμανική μάρκα έχει ήδη προβεί σε μείωση των διαθέσιμων πετρελαιοκινητήρων – μία κίνηση που συνδυάζεται βεβαίως με την μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση.
Παράλληλα, η BMW θέλει να βελτιώσει τις επιδόσεις της στον τομέα των συνεργιών καθώς πιστεύει (όχι λανθασμένα) ότι έχει να αποκομίσει σημαντικά οφέλη στα κόστη εξέλιξης, τις ταχύτητες εξέλιξης νέων μοντέλων, τα logistics, τις αγορές κ.ά. μεγέθη που προκαλούν χασμουρητά στο ευρύ κοινό αλλά κάνουν τους λογιστές εξαιρετικά χαρούμενους. Εν κατακλείδι, μία διόρθωση πορείας ίσως να ήταν αναπόφευκτη, όχι μόνο για την BMW αλλά για την βιομηχανία αυτοκινήτου στο σύνολο της. Η γραμμή στους πίνακες δεν μπορεί να ανεβαίνει για πάντα – το θέμα είναι πώς αντιδρά η κάθε μάρκα όταν παρατηρούνται τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια. Σε τελική ανάλυση μία ματιά στην γκάμα της BMW είναι αρκετή για να διαπιστώσει κανείς ότι δεν είναι δυνατόν να είναι απολύτως απαραίτητο να καλύπτεται κάθε μικρή ή μεγάλη υποκατηγορία και αν αυτό ίσχυε πριν από κάποια χρόνια, μάλλον δεν ισχύει πλέον.
