Τα τελευταία χρόνια το τμήμα σχεδιασμού της Ferrari έχει δεχθεί έντονη κριτική για μερικές από τις δημιουργίες του. Δεν αναφερόμαστε στην Luce που ούτως ή άλλως αποτελεί έργο της LoveFrom αλλά σε προηγούμενα σχέδια όπως η SF90 Stradale αλλά και η 849 Testarossa που μπορεί να μην είναι άσχημες αλλά σίγουρα δεν θα γράψουν το όνομα τους με χρυσά γράμματα στο βιβλίο με τα πιο εμβληματικά σχέδια της ιταλικής εταιρίας.
Η ολοκαίνουρια CZ26 από την άλλη φαίνεται ότι διορθώνει αρκετά από τα κακώς κείμενα αλλά αυτή είναι μία μοναδική δημιουργία του τμήματος Special Projects της Ferrari – για την ακρίβεια, η 26η δημιουργία του ειδικού τμήματος που απευθύνεται σε πολύ καλούς πελάτες με πολύ… γεμάτους τραπεζικούς λογαριασμούς. Φυσικά δεν γνωρίζουμε ούτε ποιος είναι ο τυχερός ιδιοκτήτης της CZ26, ούτε πόσο του κόστισε το νέο απόκτημα του αλλά μπορούμε να ρίξουμε μία ματιά στο αυτοκίνητο – πιθανότατα την πρώτη και τελευταία που μας δίνεται η δυνατότητα να ρίξουμε πριν αυτή “κρυφτεί” σε κάποιο γκαράζ.
Αυτό που κάνει την CZ26 κατά την γνώμη του γράφοντος πιο ελκυστική από το μοντέλο στο οποίο βασίζεται (βλ. SF90 Stradale) είναι η απλότητα του design. Το νέο μοντέλο υιοθετεί μία πιο… γεωμετρική φιλοσοφία. Το εμπρός μέρος είναι πιο κάθετο, πιο επιθετικό και φιλοξενεί όχι μόνο το χαμηλό splitter και τεράστιες εισαγωγές αέρα αλλά και τα λεπτά φωτιστικά σώματα. Όμορφα και απλά είναι και τα πλαϊνά με τα λιτά μαρσπιέ, τις κρυφές χειρολαβές και τους αεραγωγούς μπροστά από τα πίσω φτερά ενώ αντίστοιχα απλουστευμένο είναι και το πίσω μέρος. Οι κεντρικά τοποθετημένες εξατμίσεις ψηλά στον προφυλακτήρα παραμένουν αλλά ο προφυλακτήρας είναι εντελώς νέος. Σε γενικές γραμμές, η CZ26 φαίνεται πιο “καθαρή”, πιο φαρδιά και πιο επιθετική από την SF90 Stradale και φυσικά το design διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Κάτω από το νέο παρουσιαστικό κρύβεται μία γνώριμη διαμόρφωση. Η Ferrari δεν συνηθίζει να επεμβαίνει στα κινητήρια σύνολα της για χάρη οποιουδήποτε μεμονωμένου πελάτη και το ίδιο ισχύει και για την CZ26. Έτσι, στο κέντρο της βρίσκεται ένας twin-turbo V8 με χωρητικότητα 4.0 λίτρων ο οποίος συνδυάζεται με 3 ηλεκτροκινητήρες και προσφέρει 1.000 άλογα. Ίδιο με αυτό της SF90 Stradale είναι και το εσωτερικό αν και έχουν αλλάξει οι επενδύσεις και τα διακοσμητικά από την άλλη όμως, η Ferrari έχει προχωρήσει σε σημαντικές αλλαγές τόσο στην ψύξη όσο και στην αεροδυναμική του αυτοκινήτου. Πιθανότατα δεν θα έχει αλλάξει κάτι δραστικά στις επιδόσεις του αυτοκινήτου ή στα 25 χιλιόμετρα ηλεκτρικής αυτονομίας που εξασφαλίζει η μπαταρία των 7.9 kWh αλλά δεν πιστεύω ότι ο πελάτης θα είναι ιδιαίτερα δυσαρεστημένος από αυτό…
