Τον περασμένο Φεβρουάριο έγιναν γνωστά τα πλάνα της Κομισιόν για την τόνωση και την προστασία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας αυτοκινήτου. Ένα πλάνο τόσο φιλόδοξο όσο και αμφιλεγόμενο καθώς οι όροι και οι προϋποθέσεις που συνδέει με τις άμεσες ή έμμεσες επιδοτήσεις είναι αρκετά αυστηροί. Συγκεκριμένα, λέγεται ότι για να θεωρείται ένα αυτοκίνητο “Made in EU” θα πρέπει τουλάχιστον το 70% των μερών και των εξαρτημάτων του να είναι ευρωπαϊκής προέλευσης, εξαιρουμένης εν μέρει της μπαταρίας ενώ υπάρχει πρόβλεψη ακόμα και για το αλουμίνιο και τα πλαστικά. Ήδη από την πρώτη παρουσίαση του προγράμματος οι κατασκευαστές και η ευρύτερη βιομηχανία διχάστηκε λόγω του αυξημένου βαθμού πολυπλοκότητας που φαίνεται να αγνοεί το πλάνο της Κομισιόν στην προσπάθεια του να προστατεύσει την περιοχή. Τώρα όμως όλα δείχνουν ότι η κριτική που ασκήθηκε και ο διάλογος που ακολούθησε οδήγησαν σε μία σημαντική αναθεώρηση.
Δημοσίευμα έγκυρου και έγκριτου μέσου αναφέρει ότι η Κομισιόν σκοπεύει να επεκτείνει τα προνόμια που περιλαμβάνει ο “Made in EU” χαρακτηρισμός και σε αυτοκίνητα τα οποία κατασκευάζονται στην Αγγλία, την Ιαπωνία και τη Ν. Κορέα αναγνωρίζοντας ότι ο αυστηρός προστατευτισμός δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικός όταν οι αλυσίδες παραγωγής έχουν τον παγκόσμιο χαρακτήρα που έχουν τώρα. Παράλληλα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η επέκταση της πρωτοβουλίας σε αυτές τις τρεις χώρες αναπαριστά την αναγνώριση του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αντισταθεί στην κινέζικη επέλαση μονάχη της και ότι το αρχικό πλάνο που αφορούσε αποκλειστικά ευρωπαίους κατασκευαστές ενδεχομένως να προκαλούσε μεγαλύτερο κακό στην αγορά, απ’ ότι καλό. Όχι μόνο αυτό, αλλά η υποχώρηση της Ευρώπης συμβολίζει το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία αυτοκινήτου, τα αγγλικά εργοστάσια, η ιαπωνική τεχνολογία και οι μπαταρίες της Ν. Κορέας κάνουν την αυστηρή εφαρμογή του όρου “Made in EU” σχεδόν ουτοπική.
Φυσικά δεν συμφωνούν ότι με αυτή την αναθεώρηση όλοι. Η Γερμανία για παράδειγμα συμφωνεί και είναι διατεθειμένη να συνεργαστεί με την Αγγλία, την Ιαπωνία και τη Ν. Κορέα όχι επειδή είναι καλόκαρδη και αλτρουιστική αλλά επειδή φοβάται την αντίδραση της Κίνας και πιστεύει ότι ενωμένοι οι κατασκευαστές μπορούν αντισταθούν. Η Γαλλία από την άλλη θεωρεί ότι η προστασία που περιλαμβάνει το ευρωπαϊκό πλάνο πρέπει να περιοριστεί στις χώρες και τις εταιρίες της Ευρώπης, οπότε μόνο αυτοκίνητα τα οποία παράγονται εδώ, από μέρη και εξαρτήματα που παράγονται εδώ πρέπει να επιδοτούνται. Εννοείται ότι κάθε πλευρά έχει τα επιχειρήματα της αλλά εν τέλει, η συζήτηση είναι ευρύτερη και αφορά τον τελικό καταναλωτή αλλά και τον πολίτη της Ευρώπης γενικότερα. Τα ερωτήματα είναι πολλά και η αποτελεσματικότητα του μέτρου και των επιδοτήσεων που σχετίζονται με αυτό θα φανεί όταν ανακοινωθεί και ξεκινήσει η εφαρμογή του, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε πριν το κρίνουμε.
