Δεν αποτελεί νέο το γεγονός ότι οι κατασκευαστές προσπαθούν να γεμίσουν κάθε τετραγωνικό μέτρο της καμπίνας των μοντέλων τους με κάποιου είδους οθόνη. Θα είναι ένα μικρό πάνελ με χειριστήρια αφής; Θα είναι μία τεράστια οθόνη στο κέντρο του ταμπλό; Θα είναι μία μεγαλειώδης… έκταση που καλύπτει ολόκληρο το ταμπλό αλα Hyperscreen ή μία τηλεόραση που κατεβαίνει από την οροφή (βλ. BMW); Η ουσία είναι ότι οι εταιρίες δεν χάνουν την ευκαιρία να στριμώξουν μία οθόνη στα πιο πιθανά αλλά και απίθανα μέρη αλλά το καυτό ερώτημα είναι: έχουν νόημα; Τις χρησιμοποιεί ο κόσμος ή απλά είναι ένα “τέχνασμα” για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της πολυτέλειας και της υψηλής τεχνολογίας;
Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της JD Power που εξέτασε 40 διαφορετικές τεχνολογίες σε όλες τις κατηγορίες (άνεση, πρακτικότητα, συνδεσιμότητα, υποβοήθηση οδήγησης κ.ά.) σε 68.084 ιδιοκτήτες νέων αυτοκινήτων έπειτα από 90 ημέρες ιδιοκτησίας, τα αποτελέσματα ενδεχομένως να μην είναι αυτά που προσδοκούσαν οι εταιρίες. Στην περίπτωση των (σχεδόν πάντοτε προαιρετικών) 3ων οθονών, δηλαδή των οθονών που βρίσκονται μπροστά από τον οδηγό, το 35% των ιδιοκτητών δήλωσε ότι δεν τις έχουν χρησιμοποιήσει ούτε μία φορά!
Ένα απειροελάχιστο 6% των ιδιοκτητών δήλωσε ότι τις χρησιμοποιούν καθημερινά ή τέλος πάντων, όποτε χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο αλλά η έρευνα της JD Power δείχνει ότι ακόμα και στις περιπτώσεις όπου οι ιδιοκτήτες έχουν αποφασίσει ότι αυτή η επιλογή τους πρέπει να κάνει απόσβεση, οι οθόνες του συνοδηγού είναι μία από τις μεγαλύτερες πηγές προβλημάτων με τα στατιστικά να αναφέρουν 21.3 προβλήματα ανά 100 οχήματα! Λογικό καθώς περισσότερη τεχνολογία “στοιβαγμένη” σε ένα αυτοκίνητο ισοδυναμεί σχεδόν πάντοτε με περισσότερα προβλήματα κι όμως οι πελάτες επιλέγουν συνειδητά να πληρώσουν επιπλέον για να εξοπλίσουν το αυτοκίνητο τους με επιπλέον οθόνες!
“Η τεχνολογία που εκτιμούν οι πελάτες περισσότερο είναι συχνά η τεχνολογία που περνά απαρατήρητη απλά και μόνο επειδή δουλεύει.”
Δήλωσε ο Doron Hikry της JD Power εκφράζοντας σε μεγάλο βαθμό το προφανές. Αν κάτι μας προκαλεί πρόβλημα, δεν ανήκει στην λίστα των πραγμάτων που μας κάνει ευτυχισμένους. Σκέψου απλά πόσες φορές επιμένεις να χρησιμοποιείς κάτι παλαιότερο, ενδεχομένως λίγο ή πολύ παρωχημένο, μόνο και μόνο επειδή δουλεύει και δεν είσαι διατεθειμένος να ρισκάρεις το νέο. Η κατάσταση δεν προβλέπεται να βελτιωθεί στο προσεχές μέλλον καθώς οι κατασκευαστές αρέσκονται στο ποσό που προσθέτουν όλες αυτές οι τεχνολογίες στην τελική τιμή των αυτοκινήτων τους, οπότε επενδύουν τεράστια ποσά στην εξέλιξη νέων τεχνολογιών που ως νέες είναι επιρρεπείς στα προβλήματα οπότε δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Και στην μέση αυτού του φαύλου κύκλου είναι ο μέσος καταναλωτής που δεν ζήτησε όλες αυτές τις τεχνολογίες, τις χρησιμοποιεί σπάνια αλλά τις πληρώνει (έμμεσα ή άμεσα) και του δημιουργούν περισσότερα προβλήματα απ’ ότι θα ήθελε…
