Οι δασμοί που έχει επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στα εισαγόμενα από την Κίνα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα σίγουρα έχουν πληγώσει την βιομηχανία της χώρας. Δεν την έχουν γονατίσει, αλλά σίγουρα έχουν προβληματίσει τους Κινέζους οι οποίοι αναζητούν εναλλακτικές και ήδη εφαρμόζουν κάποιες. Το γεγονός ότι η στροφή στην ηλεκτροκίνηση δεν γίνεται με τον προσδοκώμενο ρυθμό σίγουρα τους ευνοεί καθώς μπορούν να εστιάσουν στα υβριδικά (κάθε μορφής) τα οποία δεν επιβαρύνονται με δασμούς. Επίσης, έχουν ήδη ξεκινήσει να παράγουν ηλεκτρικά στην Ευρώπη με τiς BYD, Leapmotor και Chery να έχουν προβάδισμα είτε κατασκευάζοντας νέα εργοστάσια είτε αγοράζοντας αυτά που δεν εκμεταλλεύονται άλλες μάρκες, ωστόσο οι προβλέψεις για το 2026 δεν τοποθετούν την ευρωπαϊκή παραγωγή πάνω από τα 90.000 αυτοκίνητα.
Ωστόσο αναλυτές της Mobility Global προβλέπουν ότι η αύξηση της παραγωγής κινέζικων εταιριών στην Ευρώπη θα είναι ραγδαία. Για την ακρίβεια, η πρόβλεψη σε αυτό το σημείο είναι για ένα εκατομμύριο οχήματα ετησίως μέχρι το 2030 και 1.5 εκατομμύριο οχήματα ετησίως μέχρι το 2035! Αυτό έχει οδηγήσει τους ευρωπαίους νομοθέτες να αναζητήσουν τρόπους να διαφυλάξουν την βιομηχανία και η πιο… προφανής λύση είναι η απαίτηση της χρήσης ευρωπαϊκών μερών και εξαρτημάτων στην παραγωγή. Λεπτομέρειες για το φημολογούμενο πλάνο που καταστρώνεται στην Ευρώπη δεν έχουμε ακόμα αλλά το λεγόμενο Industrial Accelerator Act αναμένεται να εισάγει συγκεκριμένες απαιτήσεις για κατασκευασμένα στην Ευρώπη εξαρτήματα σε κατασκευασμένα στην Ευρώπη οχήματα αν αυτά θέλουν να γράφουν στην ούγια “Made in Europe”.
Η BYD θα ξεκινήσει σύντομα την παραγωγή στις εγκαταστάσεις της στην Ουγγαρία ενώ εξετάζει και την Ισπανία για δεύτερη τοποθεσία. Κάποια μοντέλα της Jaecoo και της Omoda κατασκευάζονται ήδη στην Ισπανία και σύντομα η Leapmotor θα βγάζει ηλεκτρικά από το εργοστάσιο της Stellantis στην Σαραγόσα ενώ και η Geely συνεργάζεται με την Ford για την παραγωγή κάποιων μοντέλων της στην Valencia. Όλες αυτές λοιπόν και όποια άλλη εταιρία σκοπεύει να ακολουθήσει το παράδειγμα τους θα πρέπει να συνεργαστούν με ευρωπαίους προμηθευτές όχι μόνο για… δευτερεύοντα μέρη και εξαρτήματα αλλά και για βασικά, όπως η μπαταρία!
Φυσικά δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ούτε τα ποσοστά που θα ζητήσει η Ευρώπη μέσα από το IAA, ούτε μπορούμε να φανταστούμε ποια… τρίπλα μπορεί να δοκιμάσει η Κίνα για να παρακάμψει αυτές τις απαιτήσεις εκμεταλλευόμενη κάποιο παραθυράκι αλλά αν τελικά εφαρμοστεί το φημολογούμενο θεσμικό πλαίσιο θα δώσει μία πολύ απαραίτητη ανάσα στην ευρωπαϊκή βιομηχανία και μέσω αυτής, στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Άλλες χώρες θα βγούνε πιο ευνοημένες και άλλες λιγότερο αλλά αν μη τι άλλου πρόκειται για μία κίνηση προς την σωστή κατεύθυνση.
