Ανέκαθεν είχα την άποψη ότι πραγματική ένδειξη πλούτου δεν είναι η αγορά ενός ακριβού αντικειμένου, αλλά η χρήση του. Ο όρος “ακριβό” είναι σχετικός με τα εισοδήματα του καθενός αλλά όπως και να έχει αυτή την άποψη είχα και γι’ αυτό δεν καταλάβαινα ποτέ την αγορά ενός ακριβού… οτιδήποτε δεν επρόκειτο να κάνει την καθημερινότητα του αγοραστή λίγο πιο ευχάριστη, λίγο πιο ξεχωριστή. Πολύ παραπάνω, δεν καταλάβαινα και εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω αυτούς που αγοράζουν ένα ακριβό αυτοκίνητο και δεν το κυκλοφορούν. Θα μου πεις, για κάποιους πολύ πιο πλούσιους από εμένα, ένα πραγματικά ακριβό και super-exclusive αυτοκίνητο μπορεί να είναι επένδυση και ως γνωστόν αυτού του είδους η επένδυση χάνει μέρος της αξίας της κατά την χρήση. Το καταλαβαίνω, έστω και αν διαφωνώ. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι ότι η συντήρηση ενός supercar είναι ακριβή, η επιδιόρθωση του αν κάτι πάει στραβά είναι ακόμα ακριβότερη κ.ο.κ.
Προφανώς, στην περίπτωση του ιδιοκτήτη της πανάκριβης, πανίσχυρης και υπερ-εξωτικής Pagani Huyara Roadster BC όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία. Να θυμίσουμε ότι μιλάμε για μία από τις 40 Huayra Roadster BC που κατασκευάστηκαν. Για μία εξωτική δημιουργία από ανθρακονήματα, μαγνήσιο, τιτάνιο και άλλα πανάκριβα υλικά, με έναν twin-turbo V12 της Mercedes-AMG να παράγει κάτι περισσότερο από 800 ίππους και 1.050 Nm ροπής. Για ένα θηρίο που θα σε δαγκώσει αν δεν προσέξεις αλλά θα σου χαρίσει απίστευτες στιγμές αν το εκτιμήσεις. Για κάποιους οι δημιουργίες του Horacio Pagani και της ομάδας των παθιασμένων εργαζομένων του είναι έργα τέχνης και τα έργα τέχνης πρέπει να φυλάσσονται σε κλιματισμένους χώρους, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, να ξεσκονίζονται κάπου-κάπου και να θαυμάζονται μονάχα μέσα από φωτογραφίες.
Ευτυχώς ο ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης Pagani Huayra Roadster BC δεν συμφωνεί και το οδόμετρο του αυτοκινήτου είναι απόδειξη καθώς το εν λόγω οδόμετρο γράφει κάτι παραπάνω από 118.000 χιλιόμετρα. Σε 4 χρόνια ιδιοκτησίας, αυτό ισοδυναμεί με περίπου 30.000 χιλιόμετρα ετησίως. Για ένα οικογενειακό αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής το νούμερο είναι απολύτως λογικό αλλά για μία Pagani… Δεν ξέρουμε ποιος είναι και τι κάνει ο τυχερός ιδιοκτήτης της Huayra Roadster BC αλλά η χρήση του αυτοκινήτου μας κάνει να τον σεβόμαστε γι’ αυτό. Πετραδάκια, βρωμιά, βροχή, όλα είναι μέσα στη ζωή και όλα διορθώνονται. Μία τεράστια απορία την έχω για το πόσο κοστίζει η συντήρηση και η χρήση ενός τέτοιου οχήματος όταν η χρήση είναι αυτού του είδους αλλά ακόμα και αυτή είναι εγκυκλοπαιδικού ενδιαφέροντος. Δεν βγαίνουν από την δική μου τσέπη και δεν θα μπορούσαν καθώς υποψιάζομαι ότι μόνο τα έξοδα της βενζίνης μπορεί να ξεπερνούν ένα ικανοποιητικό μηνιάτικο… Θα το ξαναπώ όμως. Το χαίρομαι. Δεν δείχνει ασέβεια σε ένα έργο τέχνης αλλά εκτίμηση για μία δημιουργία που ήρθε στη ζωή γι’ αυτό ακριβώς το πράγμα. Για να την κάνει ομορφότερη και πιο ξεχωριστή.
