Η υπόθεση “νέα πίστα στην Ελλάδα” είναι μία ιστορία που κρατά πολλά χρόνια… Δεκαετίες. Είναι από τις περιπτώσεις που περιγράφεται από την φράση “νιος ήμουν και γέρασα” και υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό. Πολιτικοί, γεωγραφικοί, οικονομικοί κ.ά. Τα τελευταία χρόνια όμως δεν είχαμε ακούσει κάτι νέο σχετικά μέχρι που εμφανίστηκε ο κος Μάριος Ηλιόπουλος και αποφάσισε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά. Ο κος Ηλιόπουλος είναι εφοπλιστής, επιχειρηματίας, πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ και φανατικός οπαδός των αγώνων ταχύτητας αλλά η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν περίμενε ότι στην περιοδεία του τροπαίου της κατάκτησης του πρωταθλήματος της Superleague θα ανακοίνωνε την κατασκευή μίας πίστας στην Πάτρα.
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο κος Ηλιόπουλος “έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα”. Ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ και λάτρης της ταχύτητας όπως αποδεικνύεται εδώ και χρόνια μέσα από την ενασχόληση του με τα motorsports, αναφέρεται σε μία πίστα του υψηλότερου επιπέδου η οποία θα έχει όλες τις πιστοποιήσεις για να φιλοξενήσει αγώνες των κορυφαίων μορφών motorsports και διεθνών πρωταθλημάτων και θα βρίσκεται στην Χαλανδρίτσα, 20 χιλιόμετρα περίπου από την πόλη της Πάτρας, σε έναν χώρο περίπου 1.200 στρεμμάτων. Ο κος Ηλιόπουλος δεν έδωσε στη δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με το νέο εγχείρημα του αλλά οι πληροφορίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο κάνουν λόγω όχι για μία… προεκλογική υπόσχεση αλλά για μία ουσιαστική δέσμευση που απαιτεί μία επένδυση ύψους άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ.
Χωρίς να θέλω να είμαι μίζερος και γκρινιάρης ή να χαλάσω το πάρτι του κου Ηλιόπουλου όμως, είμαι απαισιόδοξος. Όχι για την κατασκευή της πίστας καθώς αυτή μπορεί να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί, άσχετα αν τα 100 εκατομμύρια που ακούγονται θεωρώ ότι δεν αρκούν για μία πίστα προδιαγραφών Formula 1. Είμαι απαισιόδοξος για το μέλλον της πίστας σε μία χώρα που με εξαίρεση το Ράλι Ακρόπολις που έχει την δική του ιστορία, δεν βρίσκεται καν στον παγκόσμιο χάρτη των motorsports. Σε μία χώρα που δεν μπορεί να συντηρήσει καλά-καλά κάποιο ή κάποια εθνικά πρωταθλήματα καθώς δεν μπορούν αυτά να προσελκύσουν τακτικά θεατές και χορηγούς για ένα εκ των πραγμάτων πολύ ακριβό σπορ και σε μία χώρα που επί της ουσίας δεν έχει “αγωνιστική παιδεία”, μία τέτοια πίστα δεν μπορεί να έχει καλή κατάληξη.
Ζούμε στην εποχή που παγκοσμίου φήμης πίστες δεν μπορούν να συντηρηθούν με ίδια κεφάλαια ενώ φιλοξενούν αγώνες κορυφαίων πρωταθλημάτων και όχι μόνο καθώς και πολυάριθμα track days σε ετήσια βάση και εμείς θέλουμε να έχουμε πίστα “προδιαγραφών Formula 1” στην Χαλανδρίτσα, 230+ χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα των 6 εκατομμυρίων ανθρώπων και σχεδόν 500 χιλιόμετρα μακριά από την Θεσσαλονίκη; Ακούω τα επιχειρήματα περί αποκέντρωσης, ανάπτυξης και υλοποίησης ενός ονείρου για την περιοχή καθώς το αυτοκινητοδρόμιο Πάτρας υπάρχει ως ιδέα εδώ και δεκαετίες αλλά πρέπει να υπάρχει μακροπρόθεσμο πλάνο βιωσιμότητας ώστε να μην γίνει το όνειρο εφιάλτης. Η κατασκευή μίας πίστας είναι εύκολη. Το… μετά είναι δύσκολο.
