Πριν από 4 χρόνια περίπου, ενδεχομένως περισσότερα καθώς σίγουρα θα μεσολάβησε κάποιος χρόνος μέχρι να αποκαλυφθούν τα πλάνα της Red Bull και του Adrian Newey, ξεκίνησε η δουλειά πάνω στο απόλυτο hypercar. Ένα αγωνιστικό το οποίο δεν ανήκει πουθενά. Δεν περιορίζεται από κανένα απολύτως σετ κανονισμών και επειδή δεν προορίζεται για χρήση σε δημόσιους δρόμους όπως άλλα παρόμοια μοντέλα, ούτε από κανονισμούς ασφαλείας και εκπομπών ρύπων. Ένα πραγματικό κτήνος που εκπροσωπεί το αποκορύφωμα της τεχνολογίας και του πάθους για τελειότητα τόσο του Adrian Newey, ενός εκ των κορυφαίων σχεδιαστών της μοντέρνας Formula 1 και της Red Bull.
Το Red Bull RB17 είναι με κάθε πιθανή έννοια της λέξης, ανελέητο. Τόσο στις προδιαγραφές του όσο και στις δυνατότητες του. Η ανάρτηση αποτελείται από ρυθμιζόμενα pushrods αλά-F1, το σύστημα πέδησης δεν θα μπορούσε να μην είναι τίποτα άλλο πέρα από carbon-ceramic και τα ελαστικά εξελίχθηκαν ειδικά για το RB17 από την Michelin αφού οτιδήποτε άλλο απλά δεν θα άντεχε στα φορτία για τα οποία είναι ικανό το hypercar. Σύμφωνα με τον Adrian Newey, το αυτοκίνητο είναι ικανό για χρόνους επιπέδου Formula 1 στα χέρια του κατάλληλου οδηγού και ταυτόχρονα, μπορεί να προσφέρει ακόμα και σε κάποιον που το οδηγεί για πρώτη φορά μία αίσθηση εξοικείωσης που σπανιότατα προσφέρουν αυτοκίνητα αυτού του βεληνεκούς.
Ακριβώς πίσω από την καμπίνα βρίσκεται ένας ατμοσφαιρικός V10 με χωρητικότητας 4.5 λίτρων που εξέλιξε ειδικά για το RB17 η πολύπειρη Cosworth και εκτός του ότι είναι ικανός για 1.000 άλογα, μπορεί να στροφάρει μέχρι τις 15.000 σ.α.λ. Σαν να μην έφτανε αυτός, υπάρχει και ένας ηλεκτροκινητήρας 200 ίππων που ενσωματώνεται στο 6-τάχυτο, σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων και αυξάνει την ιπποδύναμη στα 1.200 άλογα! Για ένα αυτοκίνητο που δεν πρόκειται να ζυγίζει περισσότερα από 900 κιλά! Για ένα αυτοκίνητο που ζυγίζει λιγότερο από ένα Mazda MX-5 και μπορεί να παράγει 1.700 κιλά downforce – βασικός παράγοντας για την επίτευξη χρόνων επιπέδου Formula 1 γιατί όπως είπε και μία ψυχή, η δύναμη δεν σημαίνει απολύτως τίποτα χωρίς έλεγχο.
Αυτή είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε το Red Bull RB17 στην τελική του μορφή και η πιο σημαντική διαφορά σε σύγκριση με το πρωτότυπο που είχαμε δει σχεδόν 18 μήνες πριν, εκτός από την προσθήκη των φωτιστικών σωμάτων τόσο στο εμπρός μέρος όσο και στο πίσω, είναι η μετατόπιση της εξάτμισης από τον διαχύτη, στην “ραχοκοκκαλιά” του αυτοκινήτου – μία διαδικασία καθόλου εύκολη δεδομένων των αεροδυναμικών απαιτήσεων, του packaging αλλά και πιο… πεζών προβλημάτων όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά εξαρτήματα τα οποία πρέπει να προστατευθούν από τις υψηλές θερμοκρασίες. Συνοψίζοντας, δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι το Red Bull RB17 είναι το απαύγασμα του “form-follows-function”. Ένας άριστος συνδυασμός λειτουργικότητας και αισθητικής, τα όρια του οποίου θα εξερευνήσουν ελάχιστοι άνθρωποι όχι μόνο επειδή θα κατασκευαστούν μόλις 50 παραδείγματα το κάθε ένα εκ των οποίων θα κοστίζει μερικά εκατομμύρια ευρώ, αλλά επειδή απαιτεί… πολλά από τον χειριστή του.
