Ντακάρ. Συνεχίζει να συγκινεί ο μύθος

Έχει αρκετά χρόνια που χαρακτήρισα «μυθικό» αυτόν τον αγώνα όταν βρέθηκα στην πλατεία Τροκαντερό, ταξιδευτής με μοτοσυκλέτα στο Παρίσι ημέρες Πρωτοχρονιάς και έγινα μέρος όλου εκείνου του σκηνικού με άπειρους θεατές, φώτα που ομόρφαιναν την νύχτα και παντού αγωνιστικά αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, τετράτροχα και τεράστια φορτηγά και φυσικά από κοντά όλα τα αυτοκίνητα-συνεργεία για τα σέρβις, ασθενοφόρα, ελικόπτερα, καντίνες και γενικά ένας τεράστιος στόλος έτοιμος να ξεκινήσει για το μεγάλο ταξίδι περιπέτειας στις άμμους της Αφρικής μέχρι την παραλία του Ντακάρ. Μαγεία στην περιπέτεια αλλά και η πραγματικότητα της κούρασης, της αφόρητης ζέστης της ημέρας και του παγετού της νύχτας, των τραυματισμών, των ατυχημάτων και φυσικά του μεγάλου παράγοντα της τύχης ώστε να αντιμετωπίσεις τις λιγότερες βλάβες μέσα ή έξω από τις ειδικές. Δεν μπορώ ειλικρινά να αποφύγω τον πειρασμό μίας σύντομης αγωνιστικής περιήγησης σε κάποιες σημαντικές στιγμές του μύθου, διότι πρέπει να θυμόμαστε.

1979

Ξεκινούν όλα με την καθοδήγηση του οραματιστή και δημιουργού του αγώνα Τιερύ Σαμπίν από το Παρίσι προς…άγνωστον κατεύθυνσιν κυριολεκτικώς. Μπροστά τους 10.000 άγνωστα χιλιόμετρα για τους 182 συμμετέχοντες και με νικητή στις μοτο το Σιρίλ Νεβί στο τιμόνι μίας Yamaha XT500.

1981

Αρχίζει να εξαπλώνεται η φήμη του και ο κόσμος θέλει να δεί τους «απλούς τυχοδιώκτες που αψηφούν την έρημο με περιορισμένους πόρους» όπως είχε γραφεί σε εφημερίδα της εποχής. Δεν είναι όμως όλοι ίδιοι και για πρώτη φορά εμφανίζεται στις συμμετοχές Rolls-Royce αλλά και ο Τζάκι Ιξ με Citroen CX με τον επονομαζόμενο και «Αφρικανό» Ιμπέρ Οριόλ  να νικάει το πρώτο του Ντακάρ.

1983

Πρώτο πέρασμα από την διάσημη έρημο Τενερέ που έδωσε το όνομά της και σε μοντέλο της Yamaha. Εκεί εγκατέλειψαν 40 οδηγοί σκεπασμένοι από την άμμο της και όσοι κατάφεραν να περάσουν από παράκαμψη χρειάστηκαν τρείς ημέρες για να ξαναβρούν την πορεία τους!

1986

Η πιο μαύρη χρονιά για τον αγώνα καθώς πέντε άτομα και μεταξύ τους ο οραματιστής και δημιουργός του Ντακάρ Τιερί Σαμπίν πέφτουν με το ελικόπτερο που τους μετέφερε στην έρημο και σκοτώνονται όλοι. Την συνέχεια αναλαμβάνει ο πατέρας του.

1988

Από τις Βερσαλλίες ξεκινάει ο αγώνας για 600 συμμετοχές(!) και όλα δείχνουν καλά μέχρι τη στιγμή που κλέβουν το Peugeot 405 Turbo T16 του Αρι Βάτανεν, το οποίο βρίσκουν μετά από μεγάλη καθυστέρηση και έτσι μένει εκτός αγώνος. Ευτυχώς ήταν εκεί ο Γιούχα Κάνκουνεν που δίνει την νίκη στο «λεοντάρι».

1991

Ένας «έξαλλος νέος» ατημέλητος και με μπαντάνα στο κεφάλι εμφανίζεται και πάλι στον αγώνα με την Yamaha του, αλλά αυτήν την φορά αποφασισμένος για νίκη την οποία κατακτά, αρχίζοντας έτσι το κεφάλαιο Πετερανσέλ στο Ντακάρ που «μετράει» μέχρι τώρα 13 νίκες με μοτοσυκλέττα και αυτοκίνητο!.

1995

Η πρώτη «μεγάλη στροφή» του Ντακάρ που παίρνει εκκίνηση για πρώτη φορά εκτός Παρισιού και συγκεκριμένα στην Γρενάδα της Ισπανίας με τον Πετερανσέλ να κάνει τέσσερις τις νίκες του με την Yamaha YZE850T.

2000

Αρχή νέας χιλιετίας και ο αγώνας παίρνει μία αιώνια γεύση και αύρα καθώς περνάει από την ιερή Γκίζα στην σκιά των μεγάλων Φαραώ, με μεγάλο νικητή τον Σλεσέρ για δεύτερη φορά και είναι ο μόνος που κέρδισε μέχρι τώρα το Ντακάρ με Buggy και μάλιστα δικής του εξέλιξης.

2001

Δεν ήταν η πρώτη φορά αλλά ήταν η πρώτη νίκη της και μαζί ένα ρεκόρ που δεν έσπασε ακόμη. Ο λόγος για την «Miss Dakar» Γιούτα Κλάινσμιντ που εμφανίστηκε για πρώτη φορά πριν 13 χρόνια με μοτοσυκλέττα αλλά τώρα στο τιμόνι ενός Mitsubishi Pajero πήρε την νίκη για να γίνει η μοναδική γυναίκα μέχρι τώρα που νικάει στο Ντακάρ.

Συνεχείς αλλαγές

Η δεκαετία 2000-2010 ήταν γεμάτη από αλλαγές και γεγονότα για το Ντακάρ, όπως οι πληροφορίες για τρομοκρατικό κτύπημα το 2008 που ανάγκασαν τους διοργανωτές να ακυρώσουν τον αγώνα και λίγο αργότερα οι πληροφορίες βγήκαν αληθινές, η μεταφορά του αγώνα στην Νότια Αμερική που δεν έγινε και τόσο εύκολα αποδεκτή από αγωνιζόμενους και κοινό, πόλεμοι μεταξύ κρατών που επηρέασαν τον αγώνα και πολλά ακόμη. Αλλαγές βεβαίως και στα αυτοκίνητα όπου τα ηλεκτρονικά μπήκαν για τα καλά με πρώτο βέβαια την πλοήγηση αλλά και άλλα «θαυμαστά» όπως η διαφορά στον τερματισμό του 2010  μεταξύ του Σάινθ και του Αλ Ατίγια όταν έγραψαν τα χρονόμετρα δύο λεπτά και 12 δευτερόλεπτα, που είναι και η μικρότερη που καταγράφηκε ποτέ σε Ντακάρ μέχρι τώρα!. Χαρακτηριστικό της επόμενης δεκαετίας μέχρι το 2020 δεν είναι τόσο τα αυτοκίνητα όσο η κυριαρχία τριών οδηγών (Σάινθ-Πετερανσέλ-Αλ Ατίγια) που μονοπωλούν το ενδιαφέρον αλλάζοντας απλώς θέσεις στο βάθρο ενώ στις μοτοσυκλέτες η κυρίαρχος λέγεται KTM αλλά εκεί τουλάχιστον ο ανταγωνισμός καλά κρατεί. Να προσθέσουμε ότι ο Αλ Ατίγια νίκησε τρείς φορές το Ντακάρ με διαφορετικά αυτοκίνητα και από μάρκες «αρχόντισσα» η Mitsubishi η οποία μεταξύ 1980-2007 είδε δικό της αυτοκίνητο 38 φορές στην πρώτη τριάδα!

Στην Σαουδική Αραβία

Φέτος η χώρα αυτή, συνώνυμη του πετρελαίου αφού αυτό είναι σχεδόν η αποκλειστική πηγή των κρατικών εσόδων, διοργανώνει και φιλοξενεί τον αγώνα για δεύτερη φορά αλλά με εντελώς διαφορετική διαδρομή και οργάνωση που ξεκίνησε στις 3 Ιανουαρίου από την Τζέντα και θα τερματίσει εκεί στις 15 του μηνός. Όπως και να έχει εκείνο που μετράει είναι η συμμετοχή στην περιπέτεια για αναμνήσεις μίας ζωής…

ΑΦΗΣΤE ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.