Αναπολώντας τα επιτεύγματα του John Surtees…

Ο John Surtees έφυγε από τη ζωή στις 10 του Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών. Ένας θρύλος του μηχανοκίνητου αθλητισμού μας άφησε. Ένα από τα μεγαλύτερα πηγαία ταλέντα… ένας υπέροχος άνθρωπος. Όμως ποιός ήταν στην πραγματικότητα ο John Surtees; Όλοι θυμόμαστε τον Senna, τον Prost, τον Schumacher ή στους δύο τροχούς, τον Rossi, τον Douhan, τον Spencer ή ακόμα και τον τεράστιο Agostini. Όμως μόνο οι “διαβασμένοι” θυμούνται οδηγούς/αναβάτες σαν τον Surtees. Πρώτον, επειδή το απόγειο της καριέρας του ήταν πριν από αρκετές δεκαετίες και δεύτερον, επειδή ήταν ένας άνθρωπος που εκτιμούσε την ιδιωτικότητα της ζωής του και δεν κυνηγούσε τα φώτα της δημοσιότητας.

Ο John Surtees είναι από αυτούς που ορίζονται από τα επιτεύγματά τους και το επίτευγμά του είναι από αυτά που δεν θα επαναληφθούν ποτέ ξανά στην ιστορία. Σχεδόν όλα τα ρεκόρ σπάνε. Μερικά μπορεί να κρατήσουν για δεκαετίες ενώ άλλα μπορεί να σπάσουν το επόμενο Σαββατοκύριακο. Αυτό που κατάφερε όμως ο John Surtees απλά δεν θα ξαναγίνει.  Ο John Surtees είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο με Παγκόσμια Πρωταθλήματα στους 2 αλλά και στους 4 τροχούς. Σαν να μην έφτανε αυτό, τα Παγκόσμια Πρωταθλήματά του είναι στις κορυφαίες κατηγορίες και των δύο περιπτώσεων.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Ο John γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1934 στο Tatsfield της Αγγλίας. Ο πατέρας του Jack Surtees ήταν τρις Πρωταθλητής Αγγλίας στα sidecars και είχε μαγαζί με μοτοσυκλέτες. Οπότε δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι η πρώτη “επαγγελματική” συμμετοχή του John σε αγώνες, ήταν στο πλευρό του πατέρα του… σε sidecar… και κέρδισε! Βέβαια, όταν οι διοργανωτές ανακάλυψαν την ηλικία του John, απέκλεισαν το δίδυμο πατέρα-γιου. Αργότερα, όταν ο John έκανε τον πρώτο του σόλο αγώνα στο χορτάρι, κέρδισε και πάλι! Η πρώτη του συμμετοχή σε αγώνα δρόμου ήταν στο Brands Hatch το 1950. Τότε, πάνω σε μία προπολεμική Triumph 250, είχε και την πρώτη του “αποτυχία”. Καθώς η βροχή είχε ξεκινήσει να πέφτει, ο Surtees πήρε το προβάδισμα αλλά στη συνέχεια έχασε τον έλεγχο και έπεσε. Το αστέρι του όμως είχε ξεκινήσει να λάμπει… Μετά από αυτό, στο Aberdare Park, ο Surtees σημείωσε την πρώτη του νίκη. Επίσης άξια αναφοράς ήταν η επίδοσή του σε έναν αγώνα ACU στο Thruxton, όπου κόντραρε στα ίσια το αστέρι της Norton, Geoff Duke – γνωστό και ως “Iron Duke”. Επίδοση που σίγουρα θυμόταν ο επικεφαλής της Norton αφού 4 χρόνια αργότερα, τον έβαλε στο κάθισμα μίας από τις μοτοσυκλέτες του!

Η συνέχεια, είναι ιστορία όπως λένε. Από το 1956 έως το 1960 οδηγούσε για την πανίσχυρη εκείνη την εποχή MV Agusta και τα στατιστικά είναι ενδεικτικά της ισχύος του συνδυασμού. Ο John Surtees νίκησε στους 68 από τους 76 αγώνες στους οποίους έλαβε μέρος. Κέρδισε 3 πρωταθλήματα στην κατηγορία των 350 κ.εκ. και 4 στην κορυφαία κατηγορία των 500 κ.εκ. Επίσης, κέρδισε 6 Tourist Trophies στο θρυλικό Isle of Man! Και τότε έγινε:

“Στην πραγματικότητα, “έμπλεξα” με τα αυτοκίνητα κατά λάθος. Είχα προτάσεις και στο παρελθόν, αλλά πάντοτε έβλεπα τον εαυτό μου ως αναβάτη μοτοσυκλετών. Αλλά μετά η MV Agusta μου περιόρισε το πρόγραμμα – δεν μου επέτρεπε να οδηγώ τις δικές μου μηχανές σε Αγγλικές πίστες επειδή τα Ιταλικά media έλεγαν ότι κέρδιζα εγώ και όχι η MV. Πίστευα ότι δεν θα με σταματούσε κανείς από το να πάρω μέρος σε μερικούς αγώνες αυτοκινήτων και ο πρώτος μου αγώνας έγινε μέσω της γνωριμίας μου με τον Ken Tyrrell που μου είπε ότι με δήλωσε ήδη για το Goodwood και μίλησε και με το RAC για την λισάνς μου. Τι να έλεγα; Γιατί όχι;”

Θυμόταν ο Surtees. Στον πρώτο του αγώνα F3, πήρε την pole και τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Jim Clark – ο οποίος τότε ήταν ανερχόμενο ταλέντο της Lotus. Φυσικά, ο Colin Chapman, είδε τι μπορεί να κάνει ο Surtees και του έδωσε μία ευκαιρία προσλαμβάνοντάς τον για τους τελευταίους 4 αγώνες του πρωταθλήματος της F1! Στο Βρετανικό Grand Prix, ο rookie Surtess τερμάτισε 2ος. Στην Πορτογαλία, πήρε την pole και παραλίγο την νίκη. Τότε άρχισαν να έρχονται οι προσφορές. Ο Surtees αποφάσισε να κάνει το άλμα από τις μοτοσυκλέτες στα μονοθέσια και ενώ τον ήθελε η Lotus, έτρεξε πρώτα με την Cooper το 1961 και στη συνέχεια με τη Lola το 1962 χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.

Το 1963, ο Surtees υπέγραψε στην Ferrari. Η Ιταλική ομάδα είχε μία καταστροφική χρονιά το 1962 αλλά έπειτα από την πορεία του με την MV Agusta, οι Ιταλοί αγαπούσαν τον Άγγλο και ο Άγγλος αγαπούσε τους Ιταλούς. Έτσι, τους εμπιστεύθηκε και αυτή η εμπιστοσύνη ανταμείφτηκε με την πρώτη νίκη του Surtees στην F1, στην θρυλική Nordshleife του Nurburgring, έπειτα από μία απίστευτη μάχη με τον Clark και την Lotus του. Το 1963, ο Surtees τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος πίσω από τους Jim Clark, Graham Gill και Richie Ginther. Για την επόμενη χρονιά, η Ferrari έδωσε στον Surtees έναν σημαντικά αναβαθμισμένο κινητήρα. Όμως στους τέσσερις πρώτους αγώνες, εξαιτίας προβλημάτων αξιοπιστίας, ο Άγγλος δεν κατάφερε κάτι περισσότερο από μία 2η θέση και πολύ θεώρησαν ότι είναι εκτός της διεκδίκησης του πρωταθλήματος. Οι νίκες του όμως στο Nurburgring (πάλι) και στην Monza τον έβαλαν ξανά στο κυνήγι – μαζί με τους Hill και Clark. Για να κατακτήσει τον τίτλο, ο Surtees έπρεπε να κερδίσει το Grand Prix του Μεξικό.

Σε εκείνον τον αγώνα, ο teammate του Surtees στην Ferrari, Lorenzo Bandini, φρόντισε να βοηθήσει τον Άγγλο χτυπώντας την BRM του Hill. Αυτό, έδωσε το προβάδισμα στον Clark και την Lotus του αλλά μία διαρροή λαδιού τον έβγαλε “εκτός”. Τότε το προβάδισμα πήγε πάλι στον Hill αλλά ο Bandini άφησε τον Surtees να τον περάσει και στην ουσία του χάρισε τον τίτλο. Team orders στα καλύτερά τους όμως αυτό δεν είχε ιδιαίτερη σημασία για τον John Surtees. Από εκείνο το σημείο, μέχρι σήμερα και κατά τη γνώμη μου για πάντα, έγινε ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο με πρωταθλήματα στις κορυφαίες κατηγορίες αγώνων μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων!

Το τέλος του σερί του John Surtees ήρθε λίγα χρόνια μετά, με ένα ατύχημα που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή. Η ανάρτηση της Lola που οδηγούσε στο Mosport Park κατέρρευσε, στέλνοντας το αυτοκίνητο στις μπαριέρες. Με την σύγκρουση, το αυτοκίνητο πρακτικά απογειώθηκε και προσγειώθηκε πάνω στον Surtees σπάζοντας την λεκάνη του, τραυματίζοντας σοβαρά το αριστερό του πόδι και την σπονδυλική του στήλη και τρυπώντας τα νεφρά του. Δεν πέρασαν ούτε 6 μήνες για να επανέλθει στην αγωνιστική δράση, δοκιμάζοντας την Ferrari με την οποία θα συμμετείχε στην σεζόν του 1966. Όμως η διαμάχη που είχε με τον επικεφαλής της ομάδας, Eugenio Dragoni, την παραμονή του 24ωρου αγώνα στο Le Mans, οδήγησε τον Surtees στην πόρτα της εξόδου. Από εκεί και πέρα, ο Surtees πέρασε από την Honda, την BRM και στο τέλος, έκανε την δική του ομάδα, Team Surtees το 1970. Η οριστική αποχώρηση από την ενεργό δράση ήρθε το 1972. Μέχρι το 1978 εστίασε στο management μέχρι που οικονομικές δυσκολίες τον ανάγκασαν να σταματήσει γενικά την ενασχόληση με τον χώρο.

“Το βασικό είναι πως ό,τι έκανα, το έκανα από καρδιάς. Λάτρευα να είμαι αναμεμιγμένος στην κατασκευή και οδήγηση μοτοσυκλετών πρώτα και στη συνέχεια αυτοκινήτων – αλλά πάνω απ’ όλα, λάτρευα τους αγώνες.”

Έλεγε ο Surtees. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί ποτέ δεν του απονεμήθηκε ο τίτλος του ιππότη. Κανείς δεν ξέρει αλλά το πιο πιθανό είναι να του έγινε η πρόταση και να την απέρριψε. Και ως γνωστόν, μόνο μία φορά γίνεται αυτή η πρόταση – αν πεις όχι, αυτό ήταν. Η ουσία είναι ότι θα μας λείψει η προσωπικότητα του John Surtees. Και είναι το μόνο που θα μας λείψει, αφού η μνήμη του δεν πρόκειται ποτέ να χαθεί. Αντίο τεράστιε John Surtees.

ΑΦΗΣΤE ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.