Τεράστιες οι αποκλίσεις μεταξύ πραγματικών και εργοστασιακών καταναλώσεων καυσίμου

Και πρωταθλήτρια η Mercedes-Benz!

Εδώ και αρκετά χρόνια, υπάρχει ένα πρόβλημα στην βιομηχανία αυτοκινήτου… Ok, υπάρχουν πολλά προβλήματα στη βιομηχανία, αλλά τώρα μιλάμε για ένα: για την διαφορά ανάμεσα στις «εργοστασιακές» καταναλώσεις, αυτές που μετρούνται με βάση μία συγκεκριμένη διαδικασία υπό συγκεκριμένες συνθήκες μέσα σε κάποιο εργαστήριο και στις λεγόμενες «πραγματικές» – αυτές δηλαδή που παρατηρούν οι πελάτες που αγοράζουν τα αυτοκίνητα στην καθημερινή τους ζωή. Η διάκριση υπάρχει πολλά χρόνια και γίνεται ιδιαίτερα αισθητή σε εμάς, τους δοκιμαστές λόγω του όγκου των αυτοκινήτων που περνούν από τα χέρια μας κάθε χρόνο. Όμως φέτος, η διαφορά ανάμεσα στην εργοστασιακή κατανάλωση και την πραγματική έχει γιγαντωθεί σε πρωτόγνωρο βαθμό!

Κάθε χρόνο, το Transport & Environment, μία «ομπρέλλα» για μη-κυβερνητικούς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στον τομέα των μεταφορών και του περιβάλλοντος, δημοσιεύει την «Mind the Gap» έκθεση. Μία έκθεση που καταγράφει την προαναφερθείσα διαφορά στις καταναλώσεις και μία έκθεση που ακριβώς επειδή κάνει αυτό που κάνει, παρατηρεί ότι αυτή η διαφορά, έχει αυξηθεί από το 9% το 2001, στο 28% το 2012, στο 42% το 2015! Ας το επαναλάβω για το εμπεδώσεις: Η διαφορά (κατά μέσο όρο) ανάμεσα στην εργοστασιακή, «εργαστηριακή» κατανάλωση και σε αυτή που βιώνουν οι οδηγοί σε καθημερινή βάση, έχει ξεπεράσει το 40%!

Γιατί; Υπάρχουν παραπάνω από ένας λόγοι. Από τον τρόπο που αναπαράγονται μεταβλητές όπως η αντίσταση του αέρα και του δρόμου, μέχρι την χρήση εξοπλισμού (π.χ. air condition/κλιματισμός) και επηρεάζουν σε διάφορους βαθμούς το αποτέλεσμα. Ένας από τους σημαντικότερους όμως λόγους, είναι τα ίδια τα tests και το γεγονός ότι οι κατασκευαστές έχουν μάθει να βελτιστοποιούν τα αυτοκίνητα και τις τεχνολογίες τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποδίδουν τα μέγιστα στις συνθήκες που εμφανίζονται σε αυτά τα standardized tests. Και δεν αναφέρομαι σε παράνομες συσκευές όπως το περίφημο πλέον «defeat device» της Volkswagen, αλλά για νόμιμες πρακτικές που απλά δίνουν την ευκαιρία στους κατασκευαστές να παίρνουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα από τις επίσημες μετρήσεις!

Η τάξη του 2015

Δυστυχώς λοιπόν, ενώ σε μία συνηθισμένη τάξη υπάρχουν καλοί και κακοί μαθητές, στη συγκεκριμένη τάξη υπάρχουν κακοί και χειρότεροι. Το πρόβλημα όμως είναι ότι στο σύνολο τους (με πιθανή εξαίρεση την Fiat), οι κατασκευαστές έγιναν καλύτερη στο να εκμεταλλεύονται τα κενά των υπαρχόντων μηχανισμών. Ας δούμε λοιπόν ποιοι «διέπρεψαν» για το χρονικό διάστημα 2013-2015. Τα νούμερα δείχνουν ότι «πρωταθλήτρια» για το εξεταζόμενο χρονικό διάστημα είναι η Mercedes-Benz, με απόκλιση που ξεπερνά το 50% για όλα της τα μοντέλα. Στον πίνακα που συνοδεύει την έρευνα, βλέπουμε ότι η Audi μοιράζεται την δεύτερη θέση με την επίσης Γερμανική Smart, ενώ ακολουθούν οι Volvo, Peugeot, Mini, BMW, Toyota, Ford, Nissan, Volkswagen, Citroen, Renault, Opel, Skoda και Fiat. Για να δικαιολογήσω τον ισχυρισμό περί κακών και χειρότερων και παρότι έχεις τον πίνακα στη διάθεση σου, να αναφέρω ότι ακόμα και στην «καλύτερη» Fiat, η απόκλιση της πραγματικής κατανάλωσης από την εργοστασιακή αγγίζει το 35%! Στους τυφλούς λοιπόν, βασιλεύει ο μονόφθαλμος αν και δεν βρίσκω λόγο για πανηγυρισμούς.

Όσον αφορά στις επιμέρους κατηγορίες, το Transport & Environment σημειώνει ότι στη κατηγορία «Small» που περιλαμβάνει μοντέλα όπως τα Renault Clio, Toyota Yaris, Volkswagen Polo και Peugeot 208, η απόκλιση έχει αυξηθεί δραματικά. Φωτεινή εξαίρεση αποτελεί το Toyota Yaris, στο οποίο η απόκλιση παρέμεινε κοντά στο 20%, ενώ στους ανταγωνιστές του αυξήθηκε από το 20% το 2010, στο 40% το 2015. Στην «Lower» κατηγορία (Mercedes A-Class, BMW 1-Series, Renault Megane, Volkswagen Golf, Toyota Auris και Peugeot 308) η BMW σημείωσε σημαντική αύξηση στην απόκλιση με το λανσάρισμα της Efficient Dynamics σειράς ενώ για το 2015, η απόκλιση στην A-Class ξεπέρασε το 55%. Όχι ότι οι άλλοι τα πήγανε καλύτερα, αλλά στους «καλύτερους» χειρότερους αξίζει ξεχωριστή αναφορά. Στην «Medium» κατηγορία (Mercedes C-Class, BMW 3-Series, Volkswagen Passat) ενώ όλοι ξεκίνησαν με ένα κενό της τάξης του 10% το 2006, όλοι επίσης βρίσκονται κοντά στο 40% με την Mercedes-Benz να κατακτά για άλλη μία φορά την πρωτιά με απόκλιση που ξεπερνά το 50%. Αναφορικά με τις διαφορετικές κατηγορίες κινητήρων δε, αξίζει να σημειώσουμε η διαφορά ανάμεσα στους πετρελαιοκινητήρες και τους βενζινοκινητήρες είναι στο 6% -οι πετρελαιοκινητήρες εμφανίζουν μεγαλύτερες αποκλίσεις- αλλά και οι δύο ωχριούν μπροστά στις «επιδόσεις» των υβριδικών, όπου η απόκλιση ξεπερνά με άνεση το 45% και πλησιάζει το 50%.

Όλα αυτά βέβαια, δεν σημαίνουν ότι ο καταναλωτής δεν έχει δει βελτιώσεις στην κατανάλωση του αυτοκινήτου του. Σύμφωνα με την έρευνα, περίπου το 1/3 της προόδου που έχει σημειωθεί στα εργαστήρια (το ποσοστό ποικίλει ανάλογα με την εταιρία), περνά στον δρόμο με άμεσο αντίκτυπο τόσο στην κατανάλωση καυσίμου, όσο και στις εκπομπές ρύπων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι σωστό ο καταναλωτής να είναι έρμαιο της ανικανότητας των ελεγκτικών μηχανισμών και της ικανότητας των εταιριών στην εκμετάλλευση των παραθύρων που αναμφίβολα υπάρχουν στη νομοθεσία και τις δοκιμές.

Επιβεβλημένες οι αλλαγές

Δεν είναι σωστό οι κατασκευαστές να λένε ψέματα στον κόσμο και αυτά τα ψέματα να έχουν την πιστοποίηση των εργαστηρίων. Γιατί αυτό συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά τελευταία, έχει παραγίνει. Το dieselgate είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου και η «Mind the Gap» έκθεση το αποδεικνύει περίτρανα. Καταλαβαίνω ότι η θέσπιση tests που θα ανταποκρίνονται με ακρίβεια στις συνθήκες καθημερινής οδήγησης ακροβατεί στα όρια του ανέφικτου.  Το World Light Duty Test Cycle που θα εφαρμοστεί σε όλους τους νέους τύπου αυτοκινήτων το φθινόπωρο του 2017 και σε όλα τα νέα οχήματα το φθινόπωρο του 2019 είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν αποτελεί πανάκεια. Πρέπει οι θεσπισμένοι μηχανισμοί να λειτουργούν άψογα και να ανανεώνονται συχνά. Πρέπει να υπάρχουν ανεξάρτητες μετρήσεις σε πραγματικά αυτοκίνητα (και όχι πρωτότυπα προπαραγωγής) και στις μετρήσεις αυτές να γίνεται χρήση του ενεργοβόρου εξοπλισμού (βλ. κλιματισμός, πλοήγηση, συστήματα infotainment κ.ά.) ώστε τα αποτελέσματα που θα προκύπτουν να είναι σχετικά με την πραγματικότητα. Πρέπει οι κατασκευαστές να τιμωρούνται όταν παρέχουν λάθος νούμερα όπως γίνεται στις Η.Π.Α. Πρέπει κάτι να γίνει και πρέπει να γίνει μελετημένα και όχι βεβιασμένα.

Απάντηση