Η Σιθωνία, η μεσαία χερσόνησος της Χαλκιδικής, χαρακτηρίζεται κυρίως από το έντονο ανάγλυφο, τις απομονωμένες παραλίες και τη μυρωδιά του πεύκου. Για μένα όμως ήταν για πολλά χρόνια η μυρωδιά και η εικόνα των καλοκαιριών μου, όσο ήμουν πιτσιρίκι. Αποφάσισα να την επισκεφτώ ξανά, όταν ήρθε στα χέρια μου το Volvo XC90 AWD D5. Είχα οργανώσει το πρόγραμμά μου στην εντέλεια, 4 το πρωί εγερτήριο, υπολογίζοντας έως την ανατολή του ηλίου να είμαι ήδη στην παραλία Goa, μετά τη Σάρτη, και να πιω τον πρώτο καφέ της ημέρας εκεί.  Και έως το ηλιοβασίλεμα να βρίσκομαι στο Πόρτο Κουφό. Για τον τελευταίο καφέ της ημέρας. Και αμέσως μετά να επιστρέψω Θεσσαλονίκη. Όπως και έγινε.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο από αυτό τελικά. Nα απολαμβάνεις την απόλυτη ησυχία της ανατολής του ηλίου σε έναν πανέμορφο κόλπο, παρέα με έναν διπλό, καυτό εσπρέσσο. Να μην υπάρχει ψυχή τριγύρω, όταν φωνάζεις με όλη σου τη δύναμη, να γυρίζει πίσω η ηχώ. Υπάρχει κάτι ανέλπιστα μαγικό σε αυτό: τη στιγμή που διαπιστώνεις ότι το αυτοκίνητό σου είναι η παρέα σου, όχι απλώς ένα μέσο.  Και βάζεις μουσική να ακούγεται δυνατά μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα. Εσύ είσαι καθισμένος έξω, πάνω στο καπό, αλλά ακούς κάθε νότα με κάθε κύτταρό σου. Βοηθούν πολύ και τα 19 ηχεία του ηχοσυστήματος Bowers & Wilkins.  Οι Σουηδοί κατάφεραν να αναπαραστήσουν την τέλεια ηχητική του Ωδείου του Γκέτεμποργκ εντός του XC90 – αλλά δεν έχουν ιδέα πόσο κρυστάλλινα ξεχύνεται ο ήχος μέσα σε έναν κλειστό κολπίσκο, όπως αυτόν του Goa στη Σιθωνία.

Αμέσως μετά πέρασα από τη Σάρτη για να καταλήξω για λίγο στον κόλπο της Συκιάς. Όπου είχα μια συνάντηση με αυτοδύτες που ετοιμάζονταν από δυο αραγμένα ιστιοπλοϊκά σκάφη να βουτήξουν για ροφούς. Από αυτούς έμαθα πως η αλίευση αχινών επιτρέπεται μόνο τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Δεκέμβριο, μία ώρα μετά την ανατολή, έως και μία ώρα πριν από τη δύση του ηλίου, εκτός όρμων και λιμένων. Και ντράπηκα που δεν το γνώριζα (όταν θυμήθηκα πιτσιρίκι με τι πείσμα ξερίζωνα τους θηλυκούς, όποτε βουτούσα με τον πατέρα μου για μύδια, πριν πολλά πολλά χρόνια). Συνέχισα προς Κριαρίτσι. Όπου προς μεγάλη μου έκπληξη βρέθηκα να παίζω με δυο πανέμορφα άλογα που έτρεχαν ελεύθερα στην παραλία και ενθουσιάστηκαν μόλις είδαν το μαύρο XC90, οπότε και έσπευσαν, υποθέτω, να συστηθούν. Έτσι ανακάλυψα και τον τρόπο να φωτογραφίσω 237 άλογα σε ένα image (235 του XC90 συν 2 ελεύθερα και απολύτως μη ελεγχόμενα).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Από εκεί κατέβηκα στην Άμπελο – που μοιάζει πολύ με φιόρδ. Χρειάστηκαν δύο χιλιόμετρα κατάβασης (και μετέπειτα άλλα τόσα σε ανάβαση, φυσικά) του στενότερου, πιο επικίνδυνου, χωμάτινου, κακοτράχηλου δρόμου που είδα ποτέ στη ζωή μου. Όμως το XC90 συνέχισε να ρολάρει, όπως στην άσφαλτο. Εξαιρετικά κρατήματα, καμία αίσθηση πραγματικού κινδύνου, καμία αίσθηση ολισθηρότητας, πλήρως υπάκουο. Ήρεμη δύναμη. Τι συναίσθημα! Να φτάνεις κάτω, να κοιτάς πίσω σου τι ακριβώς κατέβηκες και με πόση άνεση! Και μετά να αντικρίζεις τον ωραιότερο κόλπο που μπορείς να φανταστείς, βγαλμένο από Photoshop. Φτιαγμένο για εραστές, τίποτε λιγότερο. Και μετά σειρά είχε το Πόρτο Κουφό, ο «Κωφός Λιμήν των Τορωναίων» των αρχαίων Ελλήνων, όπως τον αναφέρει ο Θουκυδίδης. Ο ασφαλέστερος φυσικός όρμος της χώρας. Εδώ και αν πρέπει το XC90 να ένιωθε σπίτι του… Εδώ πάντοτε ερχόμασταν τα καλοκαιρινά βράδια για φρέσκο ψάρι και οστρακοειδή. Έχει στη μνήμη μου τη μυρωδιά του ήλιου και της θάλασσας πάνω στο δέρμα, ανάμεσα στο τζιν παντελόνι και τη φούτερ.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Λίγο αργότερα επέστρεψα με βαριά καρδιά στη Θεσσαλονίκη. Όπου αν και κουρασμένη, έπρεπε να φορτώσω στο MacBook τα images που είχα τραβήξει όλη μέρα παρέα με το XC90. Αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη, η κάρτα μνήμης της φωτογραφικής είχε «χτυπήσει». Δεν μπορούσα να σώσω ούτε ένα αρχείο.. Την απογοήτευση διαδέχτηκε αμέσως μια απίστευτη χαρά. Μπορούσα να ξαναζήσω την ίδια μέρα για δεύτερη φορά. Πόσο συχνά μας δίνεται αυτή η ευκαιρία; Λίγες ώρες μόλις μετά θα ξεκινούσα ξανά. Με ίδιο προορισμό και πρόγραμμα. Ίδια διαδρομή. Αλλά αυτή τη φορά είχα ένα τεράστιο χαμόγελο. Inception. Η επιλογή του να είσαι όπου εσύ θέλεις, κάθε στιγμή.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Σε ό,τι αφορά το XC90, δεν ξέρω αν πρέπει πραγματικά να προσθέσω κάτι για το ασφαλέστερο SUV που κατασκευάστηκε ποτέ. Ίσως μόνο αυτό: μετά από 680 χιλιόμετρα αθόρυβης οδήγησης (και μισό σχεδόν ρεζερβουάρ ακόμη γεμάτο) μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες, άυπνη (thank you, Pilot Assist, Lane Keeping Aid &Driver Alert Control), όταν τελικά έφτασα για δεύτερη φορά στη Θεσσαλονίκη την επομένη το βράδυ, δεν ένιωθα ανακούφιση. Αλλά λύπη. Που αυτό το ταξίδι τελείωσε.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Απάντηση