SEAT TOLEDO 1.6 TDi: ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΙΣΜΟΣ

Πανομοιότυπη με αυτή του Leon
η διαμόρφωση του εμπρός μέρους (μάσκας-προφυλακτήρα)

Στην τέχνη, κατά καιρούς, διάφορες τεχνοτροπίες μιμούνται το ύφος και την τεχνική των κλασικών –ασφαλούς αποδοχής– δημιουργημάτων. Περίπου με την ίδια… «μανιέρα», το SEAT Toledo επιστρέφει στα κλασικά σχήματα, επενδύοντας ταυτόχρονα και πάλι στις «τεχνικές» και τους «κανόνες» που έκαναν τις πρώτες γενιές του αρκούντως επιθυμητές. 

Ως γνωστόν, οι δύο πρώτες γενιές του Toledo (1991 και 1998) το είχαν καθιερώσει ως ένα αυτοκίνητο που μπορούσε να συνδυάσει πολλά χαρακτηριστικά ικανοποίησης του πελάτη (π.χ. υπερεπαρκείς χώρους, ποιότητα, οδική συμπεριφορά κ.λπ.), με μία αρκετά καλή διαμόρφωση τιμών. Ωστόσο, η ιδιόρρυθμη –ενός όγκου… και κάτι ψιλά– πεντάθυρη εκδοχή της τρίτης γενιάς του 2004 μάλλον ήταν αρκετά ρηξικέλευθη για το αγοραστικό κοινό που ως τότε προτιμούσε το εν λόγω μοντέλο. Το αποτέλεσμα ήταν το κοινό αυτό να στραφεί σε άλλες πιο συμβατικές προτάσεις, οι οποίες κατά κύριο λόγο ανταποκρίνονταν στην… τετράθυρη «λογική».

Προσεκτικά σχεδιασμένο, χωρίς ακρότητες,
αλλά και χωρίς κανένα ιδιαίτερο στοιχείο εντυπωσιασμού,
το πίσω μέρος

Η αποτυχία αυτή, ειδικά στις εποχές της γενικής οικονομικής κρίσης των δυτικών κοινωνιών, ανάγκασε τη Seat σε αναθεώρηση των «επιθετικών» ή πιο «πρωτοποριακών» πλάνων της και σε επιστροφή στις βασικές αρχές που είχαν καθιερώσει το εν λόγω μοντέλο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η τέταρτη γενιά του Toledo… «ξαναβάφτηκε» με τα κλασικά χρώματα της «τετράγωνης» –τριών όγκων– μορφής.

Περί πρακτικότητας ο λόγος

Σε ότι αφορά την τεχνολογική βάση του αυτοκινήτου, αυτή έχει αναφορά, όχι όπως θα περίμενε κανείς στην πλατφόρμα MQB στην οποία «πατά» το –πεντάθυρο alter ego του– επίσης μικρομεσαίο Leon, αλλά (για λόγους οικονομίας) σε μια τροποποιημένη εκδοχή της πλατφόρμας PQ25• αυτής, δηλαδή, στην οποία βασίζονται τα μικρότερα Ibiza, Fabia και Polo. Με αυτό ως δεδομένο, το μεταξόνιό του Toledo είναι λογικά μικρότερο από αυτό του αδελφού μοντέλου κατά 34 χιλιοστά (2.602 αντί 2.636). Ομοίως, μικρότερο είναι και το πλάτος του 1.715 χλστ. (αντί 1,816), όμως –ως σχετικό παράδοξο– το μήκος του είναι μεγαλύτερο και μάλιστα κατά 219(!) ολόκληρα χλστ. (4.482 αντί 4.263).  

Πλήρης αναθεώρηση των ρηξικέλευθων γραμμών
της προηγούμενης γενιάς και επιστροφή στην κλασική φόρμα των τριών όγκων

Στην πράξη αυτή η διαφορά μήκους –όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς– μεταφέρεται κατά κύριο λόγο στον τρίτο όγκο του αυτοκινήτου και φυσικά ευνοεί τον χώρο αποσκευών. Έτσι, αυτός μπορεί να φιλοξενήσει 550 λίτρα αποσκευών (αντί 380 λίτρων του Leon). Παράλληλα, με πεσμένα τα πίσω καθίσματα, ο χώρος αυτός φθάνει στα 1.490 λίτρα, διευκολύνοντας έτσι, σε πολύ μεγάλο βαθμό, τον οικογενειάρχη που έχει μεγαλύτερες μεταφορικές ανάγκες. Συνάμα, η πρακτικότητά του ενισχύεται από το γεγονός ότι το σχήμα του είναι πλήρως εκμεταλλεύσιμο, ενώ και η πόρτα του πορτμπαγκάζ ανοίγει μαζί με το παρμπρίζ προκειμένου να φορτωθούν ακόμα και τα πιο ογκώδη αντικείμενα.

Στην ίδια, λιτή και απέριττη, λογική και το εσωτερικό του αυτοκινήτου

Περνώντας στον χώρο των επιβατών, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι το ελαφρώς μικρότερο μεταξόνιο δεν περιορίζει τις δυνατότητες μεταφοράς ατόμων, οπότε και εδώ οι τρεις ενήλικες του πίσω καθίσματος δε θα δυσκολευτούν καθόλου να χωρέσουν τα γόνατα και τις λεκάνες τους. Από εκεί κι έπειτα, απόλυτα διαφορετικής φιλοσοφίας είναι το εσωτερικό σε σχέση με αυτό του Leon. Συγκεκριμένα, η σχεδίαση του ταμπλό είναι πολύ πιο… «κλασική», με αποτέλεσμα να απουσιάζουν οι κάθε λογής «υπερβατικές» γωνίες και τα τρίγωνα που απαρτίζουν το ταμπλό του Leon. Αυτή, προφανώς, ήταν μια ορθή επιλογή, εφόσον το κοινό που αρέσκεται σε αυτοκίνητα τύπου «κούρσας» έχει αρκετά πιο «παραδοσιακές» περί αισθητικής αντιλήψεις. Εξάλλου, αυτό που –κυρίως– έχει σημασία είναι η εργονομία και η ευχρηστία που παρέχει το Toledo στον χρήστη (καθώς, όλα τα χειριστήρια είναι σωστά τοποθετημένα και εύκολα προσβάσιμα). Το μόνο που λείπει είναι το αφρώδες υλικό στο πάνω μέρος του ταμπλό, που στην περίπτωση του αδελφού μοντέλου δίνει κι έναν επιπλέον αέρα ποιότητας, όμως και εδώ το φινίρισμα και η συναρμογή επιβεβαιώνουν τη σημαντική προσπάθεια αναβάθμισης.

Χώρος επαρκής για τρεις ενήλικες στο πίσω κάθισμα

Εξωτερικά, πάλι, η διαμόρφωση του εμπρός μέρους (μάσκας-προφυλακτήρα) είναι πανομοιότυπη με αυτή του Leon, όμως από εκεί κι έπειτα, τόσο το προφίλ (με τελείως διαφορετικής σχεδίασης νεύρα και καθρέπτες), όσο και –φυσικά– το πίσω μέρος, είναι εντελώς… αλλιώτικο. Το συνολικό αποτέλεσμα, πάντως, παρότι συντηρητικό, τουλάχιστον δεν δείχνει και τελείως βαρετό, ενώ η πλαϊνή όψη είναι σχεδόν απαράλλαχτη με αυτή του… «πρωτεξάδελφου» Rapid, με το οποίο μάλιστα κατασκευάζονται μαζί στο εργοστάσιο Mlada Boleslav της Skoda στην Τσεχία.

«Πολιτισμός» και στην κίνηση

Το αυτοκίνητο της δοκιμής μας ήταν εξοπλισμένο με τον γνωστό 4κύλινδρο, 16βάλβιδο 1.600άρη τούρμπο-πετρελαιοκινητήρα του γκρουπ VW, στην πιο αποδοτική του έκδοση με τους 105 ίππους (υπάρχει και έκδοση με 90 ίππους). Οι ίπποι αυτοί αποδίδονται στις 4.400 σ.α.λ., ενώ τα 25,5 χλγμ. της μέγιστης τιμής της ροπής διατηρούν την κορύφωσή τους από τις 1.500 μέχρι τις 2.500 σ.α.λ. 

Σίγουρα ο χώρος αποσκευών, αποτελεί ένα από τα κύρια ατού του Toledo

Ο εν λόγω κινητήρας, σε συνδυασμό με το πολύ σωστά κλιμακωμένο κιβώτιο ταχυτήτων (5 σχέσεων), συνταιριάζει την απόλυτα πολιτισμένη λειτουργία, με την οικονομία καυσίμου. Ιδιαίτερα, μάλιστα, η 2η και η 3η σχέση του κιβωτίου, αναδεικνύουν το βάθος του κινητήρα, καθώς του επιτρέπουν να ανταποκρίνεται ήδη από το ρελαντί, ενώ δεν τον αφήνουν –παραδόξως για πετρελαιοκινητήρα– να ατονήσει τελείως, ούτε καν όταν φθάνει στην κόκκινη περιοχή του στροφόμετρου. Παράλληλα, η 5η σχέση, επιτρέπει την ανάπτυξη υψηλών μέσων ωριαίων ταχυτήτων στον αυτοκινητόδρομο, κρατώντας ταυτόχρονα τις στροφές του κινητήρα και –κυρίως– την κατανάλωση σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Η συνέπεια είναι να νιώθεις πως η έλλειψη 6ης σχέσης, είναι μια αναφορά… «ψυχολογικού» μόνο (και όχι ουσιαστικού) ενδιαφέροντος.  Κατόπιν αυτών, προφανώς ως απόλυτα φυσιολογικό μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι η μέση κατανάλωση της δοκιμής μας περιορίστηκε στα 5,4 λίτρα/100χλμ. (4,6 λ/100χλμ. δίνει ο κατασκευαστής). Κι αυτό, παρότι ο ρυθμός μας στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ήταν ανάλογος του οικογενειακού ύφους του αυτοκινήτου.

Απόλυτα ικανοποιητικά τα χαρακτηριστικά λειτουργίας
του 1.600άρη πετρελαιοκινητήρα

Ενός ύφους, βέβαια, που μόνο σχεδιαστικά παραπέμπει σε «αμυντική» οδήγηση, αφού ο συνδυασμός πλαισίου-αναρτήσεων (γόνατα ΜακΦέρσον εμπρός, ημιάκαμπτος άξονας πίσω) καθιστούν το Toledo, όχι απλά ευχάριστο και ασφαλές, αλλά και αξιοσημείωτα δυναμικό. Μάλιστα, η ρύθμιση των αμορτισέρ και των ελατηρίων, που δεν είναι ιδιαίτερα σφιχτή (αλλά και σε καμία περίπτωση χαλαρή), εξασφαλίζει σταθερότητα στον ανοικτό δρόμο και ασφαλή κατευθυντικότητα στις στροφές, φιλτράροντας ταυτόχρονα τις ανωμαλίες κατά τέτοιο τρόπο που δεν θα κουράσει ποτέ τους επιβάτες. Εν γένει το Toledo είναι ένα αυτοκίνητο που ακόμα και σε μεγάλα ταξίδια, παρέχει ένα ικανοποιητικά ηχομονωμένο περιβάλλον, έτσι ώστε ούτε αεροδυναμικοί θόρυβοι ούτε κραδασμοί από τον κινητήρα να καταφέρνουν να απασχολήσουν οδηγό και επιβάτες. 

Στα «συν» του αυτοκινήτου σίγουρα περιλαμβάνεται και το, ηλεκτροϋδραυλικής υποβοήθησης, τιμόνι (με την, ίσως, λίγο μικρότερου –από όσο θα θέλαμε– πάχους στεφάνη), το οποίο και ικανοποιητική πληροφόρηση από το δρόμο μεταδίδει στα χέρια του οδηγού και «σωστό» στις εντολές αποδεικνύεται. Ακολούθως, τα φρένα είναι αποτελεσματικά και ο επιλογέας σαφής και με θετικό –αλλά σφιχτό– «κούμπωμα».

Οι… «σεμνές» ζάντες του αυτοκινήτου της δοκιμής μας,
έφεραν ελαστικά διαστάσεων 215/45/16

Αν, τώρα, κάποιος θα ήθελε να βρει κάτι για να «γκρινιάξει» σχετικά με το αυτοκίνητο της δοκιμής μας, τότε θα μπορούσε να σημειώσει την έλλειψη εξοπλισμού του με το σύστημα start/stop, που θα περιόριζε ακόμα περισσότερο την ήδη πολύ χαμηλή κατανάλωση. Παράλληλα, επειδή τα όρια του τρίτου όγκου του αυτοκινήτου δεν γίνονται απολύτως σαφή από τους καθρέπτες, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο και το σύστημα υποβοήθησης στάθμευσης (που επίσης προσφέρεται ως έξτρα στοιχείο του εξοπλισμού).

Συνολικά, λοιπόν, το Toledo είναι ένα απόλυτα τίμιο αυτοκίνητο που προσφέρει όσα περισσότερα μπορεί να φανταστεί ένας οικογενειάρχης (και όχι μόνο φυσικά). Και, πόσο μάλλον, αν ο τελευταίος έχει περιορισμένο προϋπολογισμό. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να βρεις, ταυτόχρονα και σε τέτοια έκταση, χώρους, ποιότητα, αξιοπιστία, ενεργητική ασφάλεια και οικονομία χρήσης, σε ένα αυτοκίνητο του οποίου η τιμή –με τον κινητήρα της δοκιμής μας– εκκινεί από τα 15.737€ (με απόσυρση).

• Αποδοτικός κινητήρας                                           
               • Σκληρά πλαστικά στο εσωτερικό
• Κατανάλωση    
• Έλλειψη συστήματος start/stop
• Οδική συμπεριφορά
• Λειτουργία ανάρτησης
• Χώροι επιβατών και αποσκευών
• Τιμή

Τεχνικά Χαρακτηριστικά
Κινητήρας                                    1600 κ.εκ.  Turbodiesel
Ίπποι                   106
Τελική ταχύτητα       190 χλμ/ώρα
0-100 χλμ/ώρα     10,4’’
Μέση κατανάλωση δοκιμής        5,4 λτ. / 100 χλμ
Εκπομπές CO2       120 γρ./χλμ
Τέλη κυκλοφορίας                      108 € 
Του Απόστολου Χατζητριανταφύλλου

Απάντηση